Het is hier stilletjes de laatste tijd, ik weet het… Maar wees gerust: ik lig niet ergens in een donker hol te vegeteren of zo. Tijd voor nog eens een overzichtje van wat me zoals bezighield en -houdt de laatste weken!



IK LEES…


Momenteel ben ik bezig in ‘De hemel verslinden’ van Paolo Giordano. Ik ben er al een tijdje in aan het lezen, van half januari of zo. Ik vind het een mooi verhaal, ik lees het graag. Het gaat gewoon een beetje traag en het is wat langdradig. Ik lees de Nederlandse versie en er staan redelijk veel ‘gammele vertalingen’ in. Daarom probeer ik dus zo weinig mogelijk vertalingen te lezen maar bij dit boek kon ik niet anders, ik spreek geen Italiaans… Maar ik heb nog een 40-tal pagina’s te gaan dus het komt wel goed 🙂 Ik begin stilaan wel te verlangen naar een nieuw boek, ‘Becoming’ van Michelle Obama ligt hier al een hele tijd te blinken en ik kan niet wachten om erin te beginnen!




Een ander boek dat ik tegelijkertijd lees is non-fictie, namelijk ‘Het slimmedarmendieet’ van Dr. Michael Mosley. Het gaat over hoe je darmen je lichamelijke én je geestelijke gezondheid kunnen beïnvloeden en verbeteren (of verslechteren). Het werd mij aangeraden door mijn mama, mijn zus en eigenlijk nog een aantal andere mensen. Ik heb niet echt problemen met mijn darmen momenteel – behalve dat ze heel prikkelbaar zijn maar daar heb ik leren mee leven. Een paar jaar geleden heb ik wél erg gesukkeld, tot ik lactose ben beginnen vermijden. Ik ben hierdoor veel afgevallen maar ik voel me wel heel goed vandaag en ik weet vrij goed wat ik beter niét eet en wat ik juist wél moet eten om mijn darmen te ‘plezieren’. Maar het kan altijd beter en ik vind het boeiend om de wondere wereld van de darmen beter te leren kennen 🙂 Het boek is vlot en leuk geschreven, zeker niet op een belerende toon. Het is nog niet uit maar ik kan al zeggen dat ik er veel uit heb geleerd! Dank u mama 🙂


IK VIERDE FEEST…


Wie mij een klein beetje volgt, heeft het wel zien passeren: op 13 februari werd Emil 6 jaar. We hebben dat hier goed gevierd, uiteraard. Emil was al ongeveer een half jaar aan ’t aftellen naar zijn verjaardag dus er was gewoon geen andere optie 😉 Hij had geluk dat zijn verjaardag op een woensdag viel. In de namiddag was het feestje voor 7 klasvriendjes (6 jongens en 1 meisje, waar blijkbaar alle jongens ne crush op hebben). Ik hield op voorhand mijn hart vast voor wat dat ging geven (ik had al nachtmerries over een volledig ontploft kot EN IK KAN NIET TEGEN ROMMEL!!!) maar het viel eigenlijk goed mee. Ja, het was luid (ik heb één keer de ambetante ma moeten uithangen door een mega-irritante trompet in beslag te nemen) en er lag veel rommel. As: orkaan, vulkaan, tornado en windhoos all-in-one. Maar ze zijn vree braaf geweest en ik had de indruk dat ze het wel allemaal naar hun zin hadden. Emil was ook supercontent, dat zie je wel op de foto hieronder… Lexie daarentegen was behoorlijk getraumatiseerd. Ik moet daar geen tekeningskes bij maken hé: 8 kinders die elk minstens 10 keer aan haar staart getrokken hebben en haar probeerden te bekogelen met speelgoedauto’s…


En ze had dikke pech want de zondag was het weer van dattem. Toen kwam onze familie feest vieren en waren we met 14 volwassenen en 5 kinderen. Full house dus! Het feestvarken genoot met volle teugen van de aanwezigheid van alle mensen die hij het liefst ziet. En die natuurlijk ook allemaal (veel te) veel cadeautjes mee hadden 😉 Hij kan nu beginnen aftellen naar zijn zevende verjaardag! 




IK LOOP…


… nog altijd heel veel, of wat had je gedacht? Ik zit in week 7 van mijn marathonvoorbereiding en de trainingen verlopen supervlot. Ik geniet ervan, ik voel me goed en ik ben zowaar beginnen houden van intervaltrainingen (die ik vroeger zooooo haatte!). Het is nog iets meer dan 2 maanden tot de marathon en het lijkt allemaal nog veraf. Ik train gewoon goed verder en ik blijf er vooral van genieten! Want een marathon lopen, ik doe dat om mijn grenzen te verleggen én voor mijn plezier. Ik doe dat niet om mijzelf te bewijzen aan iets of iemand, en al zeker niet ‘omdat iedereen het doet’. De dag dat ik ergens pijn heb of er geen plezier meer in heb, stop ik ermee hoor. Maar eerlijk gezegd denk ik niet dat die dag rap/ooit gaat komen… Ik vind het gewoon véél te leuk 🙂


Door het (veel te) zachte weer van de voorbije weken kon ik een aantal keer in short en t-shirt gaan lopen. Het zijn abnormale weersomstandigheden (en ik maak mij daar wel een beetje zorgen over) maar dit vind ik wel een leuk voordeel ervan! Lopen in ’t kort geeft gewoon zo’n enorm gevoel van vrijheid! En ik heb altijd de indruk dat ik sneller kan lopen zonder al die laagskes stof rond mijn lijf 🙂



IK ONTDEKTE…


… een nieuw leuk eetadresje in Gent: Epiphany’s Kitchen. Ik ging er onlangs eten met mijn BFFs. Het is zeer sprookjesachtig ingericht (door de interieurarchitect van Plopsaland, wist gastvrouw Epiphany ons te vertellen, en dat merk je er wel aan). Over het interieur heb ik mijn twijfels, maar het eten vond ik heel lekker. De gerechten zijn volledig gebaseerd op groenten, dus ja dat is echt wel mijn ding 🙂 Ik at een megalekkere vegan pasta op basis van spaghettipompoen met een sausje van fijne groenten en pindanootjes. De foto trekt op niet veel maar het licht zat niet goed en ik geef toe dat ik ook gewoon geen goesting had om lang te proberen om de perfecte foto te nemen 🙂 Als je graag groentjes eet en eens iets nieuws wil proberen, dan is dit een aanrader! Bovendien is het in Gent-centrum, dat is sowieso al de max.

Voor mijn job moest (allez, ‘mocht’) ik onlangs een interview doen bij Moodstore Duka in Brugge, vlakbij het Minnewater. Het is een gezellige concept store met interieurspullen, fashion, juwelen, kaartjes, allerlei cadeautjes en nog zoveel meer. Eigenares Katrien baat haar winkel uit met veel passie en alles wat ze verkoopt heeft een uniek verhaal. Een winkeltje waar je héél lang kan rondsnuisteren. ’t Is heel leuk ingericht, ik voelde me er meteen thuis! En dat is net de bedoeling, zodt je op je gemak kunt kijken en shoppen. Zeker eens langsgaan als je in Brugge bent!




Ik ontdekte ook een nieuw shopadresje: online apotheek Pazzox. Ik heb een zeer gevoelige huid en ik gebruik speciale producten uit de apotheek. Meestal lukt het me wel om in de apotheek zelf langs te gaan (dankzij de ruime openingsuren! waarom doen banken en zo dat niet?). Maar als het echt druk is of als ik veel in één keer wil bestellen, doe ik het soms online. Pazzox is een nieuwe online Belgische apotheek met een heel ruim gamma, waaronder Roseliane en Weleda. Van Roseliane gebruik ik al jaren de anti-roodheid dagcrème en de CC crème voor mijn gezicht. Weleda Skin Food vind ik ook een zalig product, ik ben al lang fan! Het is een echte ‘alleskunner’ die droge en ruwe plekjes voedt: schrale handen, gesprongen lippen, ruwe voeten,… Het is bovendien een natuurlijk product en dat vind ik wel een pluspunt. Ik mocht van Pazzox 50 € besteden aan mijn favoriete producten. De levering gebeurde zeer snel en ik kreeg er een leuk extraatje bij (lippenbalsem). Ik zal er in de toekomst nog wel eens iets bestellen, denk ik!






IK GENIET…


… van heel veel kleine dingen, want die kunnen mij zo blij maken hé! Gewoon al de zon die volop schijnt, dat doet zoveel met mij! De dagen worden al langer en dat is zalig. Als ik nu ’s morgens ga lopen om 6 uur (yes, I am that crazy… and proud of it!) is de zon al aan het opkomen tegen dat ik thuis ben. En ’s avonds is het nog licht wanneer ik in al mijn elegantie weer tevoorschijn kom uit het muffig hol a.k.a. mijnen bureau. En Emil zijn kleine lieve attenties, daar word ik ook immens gelukkig van. Zoals een tekening van Lexie die hij op mijn bureau legt als verrassing of dat hij thuiskomt van school met zelfgeplukte madeliefjes in zijn fruitdoos ‘omdat daar veel ‘lief’ in zit en jij bent zo lief mama’ 




Waar ben jij zoal mee bezig de laatste tijd?


Love, Josie xo