Tags

Aan de muur van mijn home office hangen allemaal toffe kaartjes en inspirerende quotes. Het is een kleurrijk allegaartje van vanalles en nog wat. Misschien ziet het er een beetje rommelig uit maar ik vind het leuk, ondanks mijn voorliefde voor strak & clean. Emil zat vorige week efkes aan mijn bureau te tekenen omdat de poetsvrouw beneden aan ’t werk was en hij dus ‘verbannen’ was naar boven. Niet dat hij dat erg vond want hij neemt graag eens plaats op mijn grote bureaustoel…


Iets wat Emil vaak doet de laatste tijd, is woorden die hij ziet overschrijven. Hij is daarmee begonnen op reis. Ik had toen in mijn handtas altijd een notaboekje en wat schrijf- en tekengerief bij voor hem, zodat hij als we op restaurant zaten (lees: vrijwel elke dag op reis) wat kon tekenen en kleuren (een van mijn slimme mommy hacks!). Hij schreef vaak letters en woorden over uit de menukaart, van flessen etc. Daarna moest ik zeggen welk woord hij geschreven had en wat het precies betekende. Als liefhebber van ‘het geschreven woord’ ga ik niet onder stoelen of banken steken dat ik het wel leuk vind dat mijn 5-jarige zoveel interesse heeft in schrijven en lezen 🙂

Sindsdien doet hij dat wel vaker. Vorige week aan mijn bureau had hij zijn zinnen gezet op het kleurrijke kaartje met als opschrift Live Fast & Stay Young. Hij kwam met zijn papierke bij mij en dan moest ik uitleggen wat dat precies wilde zeggen. Niet zo simpel om dat te expliceren aan een kind van 5… Ik vertelde hem dat het betekent dat je veel leuke dingen doet in je leven en dat je daardoor blij wordt. Zoals mama, want ik ben ook graag druk bezig en ik vind dat superleuk. Hij vond dit OK qua uitleg. Oef, want ik was al aan het vrezen voor een hele resem ‘en waarom dan toch????’ vragen 😉



Het deed mij wel efkes stilstaan bij die quote. Eigenlijk is het een ‘verbastering’ van Live Fast & Die Young, een gegeven waar al veel songs aan gewijd zijn in de muziekgeschiedenis. Maar ik verkies de alternatieve versie met Stay Young. Gewoon omdat ik vind dat het 100% klopt, voor mezelf dan toch. 


Live Fast, dat ben ik ten voeten uit. Ik ben iemand die enorm snel leeft in de zin dat ik altijd met 1001 dingen tegelijk bezig ben en het dan ook nog eens snel moet gaan… 


Ik werk keihard omdat ik het gewoon dood-en doodgraag doe.
Ik sta graag supervroeg op ’s morgens omdat ik dat het mooiste moment van de dag vind en ik dan zoveel meer gedaan krijg op een dag.
Ik ga 4 keer per week lopen en dat is totaal geen opgave. Integendeel, ik word zot en mottig als ik niet kan gaan lopen…
Op vrije momenten, zoals in het weekend, ga ik het liefst van al op stap. Een stad bezoeken, tentoonstelling bezichtigen, uitwaaien aan zee, gaan wandelen of fietsen… Ik zit niet graag thuis. Ik wil dingen doen, zien, ontdekken en bijleren. Anders heb ik het gevoel dat ik niet volop ‘leef’. Ik kan daar niks aan doen…
Thuis moet alles altijd proper liggen. Ik heb wel een poetsvrouw die af en toe komt maar tussendoor hou ik alles netjes. Ik kan niet tegen rommel of vuiligheid en ik vind het eigenlijk maar normaal dat mijn huis er een beetje netjes bij ligt. Niet ‘afgelekt’, maar ook niet alsof er een bom ontploft is.
In de zetel zitten en niks doen vind ik heel moeilijk. Om niet te zeggen onmogelijk. Tenzij ik echt ziek of mottig ben of er een héél goed tv-progamma op de buis is.
Slapen/rusten/een dutje doen overdag is een ware marteling voor mij. Ik.Kan.Dat.Niet. Zelfs toen ik pas bevallen was van Emil en iedereen mij aanraadde om mee te slapen als hij sliep, lukte het me niet. Ik had altijd wel iets beters te doen…


Ik gun mezelf weinig rust en ik wéét dat van mezelf. Relax & take it easy staat niet in mijn woordenboek en soms vervloek ik mezelf daar wel om… Dan vraag ik me af waarom ik in godsnaam weer eens een ellenlange to do list heb opgesteld op een dag of zoveel deadlines heb gezet in één week. Maar dat duurt nooit lang want ik besef altijd rap dat dit mij gewoon gelukkig maakt. Veel doen, veel zien, van hier naar daar tsjoolen, en ondertussen soms eens vallen (figuurlijk én letterlijk, ik ben nu eenmaal niet van de elegantste) maar telkens weer opstaan… Als ik niks of weinig om handen heb, word ik ‘moe’ en loom. En daar word ik niet bepaald gelukkiger van.


Dat is persoonlijk hé, want ik ken mensen die wel graag ‘traag’ leven en er goed in zijn. En dat is prima, ik veroordeel hen absoluut niet. Soms zou ik wel eens een dagje zoals hen willen zijn. Eén dagje maar… want ik weet dat het me snel zou vervelen. Ik ken mezelf 🙂


Ik ben gewoon iemand die die snelheid nodig heeft in het leven. Ik word daar gelukkig van, het houdt me jong en fris. Ik weet dat ik moet opletten dat ik er niet over ga en dat ‘mijn type mensen’ een risicogroep zijn voor burnouts en tegen de muur knallen. Dus soms roep ik mijn innerlijk duracellkonijn eens een halt toe en verplicht ik mezelf om een hele avond te Netflixen of vroeg in bed te kruipen met een boek. Of zoals komende zaterdag: dan ga ik een hele dag luieren in de sauna! Het is trouwens ook de reden waarom ik iets minder blog dan vroeger. Ik blog namelijk vaak ’s avonds en mijn ‘rustmomentjes’ vinden meestal dan plaats. Overdag valt er gewoon veel te veel te doen en te beleven 😉


Mensen vragen me vaak ‘hoe ik dat toch allemaal doe’. Ze volgen mij op Instagram en dan kan je inderdaad de indruk krijgen dat ik bijna nooit thuis ben en zelden slaap. Nu, dat valt mee hoor 😉 Maar het klopt wel dat ik bijna altijd met iets bezig ben. Ik heb daar geen magische toverformule voor en kan niet echt uitleggen hoe ik dat allemaal klaarspeel. Ik doe het gewoon. Want het is hoe ik ben. Ik ben ook totaal niet bewust bezig met ‘ik moet dit en dat doen en liefst zoveel mogelijk tegelijk zodat mensen zien hoeveel ik wel doe’. Het is niet ‘van moeten’ en alles wat ik doe, doe ik graag. En anders besteed ik het uit, zoals de vuilbakken buitenzetten, het gras afrijden en het papier en glas naar het containerpak brengen 😉


Een simpel voorbeeld: vorige week, de laatste week van augustus, had ik nog 3 verlofdagjes om met Emil te genieten van de laatste vakantiedagen. Ik had ze propvol gepland: maandag de hele dag naar Technopolis in Mechelen met een vriendinnetje erbij, dinsdag de hele dag naar Kortrijk met een vriendin en haar zoon, en woensdag de hele dag op zwier met mijn zus en mijn neefje. Ik weet nog dat ik zondagavond dacht: oei, het gaat precies wat druk worden zeker? Heb ik misschien wat overdreven? 😉 Ik was effectief wel moe woensdagavond na mijn ‘driedaagse’. Maar ik had er vooral keihard van genoten. Ik heb weer veel mooie nieuwe herinneringen, leuke dingen gezien en gedaan en Emil vond het ook de max. Dat geeft mij een boost en dan voel ik de vermoeidheid niet. Dat is trouwens een ander soort ‘moe zijn’ dan van niks te doen.


Ik ben me er goed van bewust dat ik mezelf soms ‘den duvel aandoe’ door zoveel te willen en te doen. Maar ik kan me ook niet voorstellen dat ik het anders zou aanpakken. If it makes you happy it can’t be that bad zong Sheryl Crow ergens in de jaren ’90. Ze heeft overschot van gelijk. En dat kaartje, dat mag nog héél lang aan mijn rommelige bureaumuur blijven hangen. Zelfs wanneer ik weer eens een impulsieve ingeving heb en ik heel die muur zo rap mogelijk wil strippen en refreshen, zal het nog steeds zijn plekje behouden. Daar kan zelfs mijn grootste opstoot van kuiswoede niet tegenop!


Zijn er nog mensen zoals mij? Of ben jij net totaal het tegenovergestelde?


Love, Josie xo