Tags

Ik ben graag met vanalles bezig. Stilzitten en niks doen is mijn ding niet en eigenlijk zijn er maar weinig dingen waar ik een hekel aan heb. Of toch… Ik heb eens goed nagedacht een er zijn vijf ‘taakjes’ waar ik keer op keer enorm tegenop zie. Benieuwd of ze herkenbaar zijn voor sommigen!



TANKEN
Toch wel met stip op nummer één! Ik ben zo iemand die altijd wacht tot het rode lampje brandt (en vaak zelfs al knippert) tot ze eindelijk stopt aan het tankstation. Gewoon, omdat ik echt een bloedhekel heb aan tanken. Meestal waait of regent het keihard op momenten dat ik moet tanken én heb ik nog eens de pech dat er nafte uit de pomp lekt op mijn handen, kleren, benen of handen waardoor ik voor de rest van de dag een heerlijk parfum met mij meedraag. Het gebeurt zelfs vaak dat ik de pomp niet meer ui ‘het gaatje’ van mijn auto krijg. Ik doe nochtans niks verkeerds (denk ik) maar ik moet dan staan trekken en sleuren om ze eruit te krijgen. Waardoor ik tanken dus nog veel meer haat… en vaak nog wat extra nafte op mijn pollen krijg. Om maar te zeggen: tanken + Josie, it will never be a perfect match.


VAATWASMACHINE LEGEN
Wij laten onze vaatwasmachine meestal om de twee dagen draaien. Met ons drietjes hoeft dat niet elke dag. Natuurlijk is het een gemak dat we niet meer na elke maaltijd moeten staan afwassen – hoewel we het toch nog gedeeltelijk doen want potten, pannen, snijmessen en ‘duurder gerief’ wassen we met de hand af. Maar die vaatwasser ’s morgens leeghalen en alles weer op z’n plekje zetten: ik doe dat niet graag. Het heeft er wellicht mee te maken dat ik het altijd EERST wil doen voor ik aan de rest van de ochtenroutine begin (ontbijt maken, Emil zijn lunchpakket voor school maken etc). Er zijn waarschijnlijk veel mensen die dat taakje uitstellen tot ’s avonds, na hun werk. Ik kan dat dus niet, ook omdat ik thuis werk natuurlijk. Conclusie: ik hou van de vaatwasser maar hem legen komt me in feite altijd ongelegen. Ik zal dus nooit in dit rijtje staan…




BOODSCHAPPEN UITLADEN & WEGZETTEN
Naar de supermarkt gaan vind ik geen opgave. Als zelfstandige heb ik het geluk mijn wekelijkse grocery shopping trip strategisch te kunnen inplannen op momenten dat het lekker rustig is in de winkel. Lees: rondkarren met de halve gepensioneerdenbond. Liever dat dan vergezeld van alle jonge gezinnen (inclusief hun jankerige kroost, uiteraard) uit de buurt… Soit, die boodschappen in mijn karretje laden en ermee naar huis bollen is allemaal geen probleem. De miserie begint pas wanneer ik ermee thuiskom. Want dan moet al dat gerief naar binnen gedragen worden (pff zo zwaar!) én zo snel mogelijk netjes op de juiste plaats gezet worden (yup, that’s just me). Ik doe dat niet graag maar anderzijds doe ik het het liefst wel zélf. Want zo weet ik waar alles staat en als georganiseerde controlefreak heb ik het wel graag zo. Conclusie: ik vind boodschappen uitladen echt kak maar ik kan er best mee leven.




RAMEN KUISEN
Wij hebben – al zeg ik het zelf – een mooi huis met een prachtige lichtinval. Dat komt door de vele, grote ramen. Die natuurlijk ook gekuist moeten worden, zeker als je weet dat we op het platteland wonen waar veel tractors (lees: zand) en vogels (lees: poep) passeren. Mijn huis netjes houden en poetsen vind ik helemaal niet zo moeilijk. Ik kuis zelfs graag, als ik er de tijd voor heb. Aangezien ik niet veel extra tijd heb (of beter gezegd: het is geen prioriteit) kan ik rekenen op een poetsvrouw elke twee weken. Maar ik laat haar de ramen niet kuisen. Ze heeft eigenlijk al haar handen vol met het ‘gewone’ werk. Ik zou mij dus zelf eens op die ramen kunnen smijten maar ik heb daar echt de moed niet voor. Ik vind het zo’n vergeefs werkje want gegarandeerd doet een vogel één minuut na het kuisen zijn gevoeg op het versgepoetste raam… Of blijven er strepen achter. Het is eigenlijk vooral dat: ik kan het gewoon niet goed. Als perfectionist wil ik alles supergoed doen en ik kan echt niet deftig een raam kuizen. Gevolg: dan doe ik het liever niet. Gelukkig doet PJ het wel nog een beetje graag (enfin, toch liever dan ik) en heb ik een supermama die af en toe eens een raampje komt lappen bij ons. Lucky me!


HEMDEN STRIJKEN
Strijken op zich vind ik best leuk. Ik heb nooit superveel strijk dus een strijksessie één keer elke twee weken volstaat meestal. Ik maak dan van de gelegenheid gebruik om dan wat te Netflixen, meestal op zondag. Sommigen gaan me gek verklaren, maar strijken heeft voor mij iets rustgevends, ik ben een beetje zoals Sandra Bullock hieronder. Het enige wat ik haat, zijn hemden van PJ. Ik verwijt hem natuurlijk niks want die jongen moet er toch goed uitzien voor zijn werk hé… En hij is wel zuinig op zijn hemden hoor. Maar een hemd strijken, met al die plooikes en al, duurt gewoon zo lang in vergelijking met een ander stuk. Is het omdat ik er geen geduld voor heb? Of bestaat er een zeer eenvoudige techniek die ik gewoon nog niet in de vingers heb? Enlighten me, folks! In tussentijd blijf ik vlijtig hemden strijken met deze wijze gedachte in mijn achterhoofd: “Behind every great man is a woman ironing his shirts!”




Zijn deze vijf dingen herkenbaar voor jullie? Wat doen jullie écht niet graag?


Love, Josie xo