Tags

, ,

Zomervakantie! Dat betekent 8 weken lang opvang zoeken voor Emil. Nu, ik moet zeggen dat heel die regeling, die in andere gezinnen soms erg moeizaam lijkt te verlopen, bij ons zeer vlot beklonken was (en wij staan niet in het onderwijs). Omdat ik het belangrijk vind dat Emil niet altijd door familie of andere bekende gezichten wordt opgevangen, gaat hij deze vakantie 2 weken op kamp. In augustus staat er een kamp hier in Torhout op het programma met een vriendje. Vorige week deed Emil zijn allereerste zomerkampje in Gent. En dat was een groot succes…





Emil werd op maandagochtend om 9u verwacht in het Ghelamco Stadion in Gent voor het Zeepbellenkamp van Ideekids. Ik hoor jullie al denken: waarom in godsnaam Gent als jullie in West-Vlaanderen wonen? Simpel: mijn mama woont in het Gentse en werkt praktisch naast het stadion van de Buffalo’s. Plus: Pieterjan zijn werk ligt op 5 minuutjes daarvandaan in Gentbrugge, dus zo’n onlogische keuze is het niet.


Bovendien heeft Ideekids een zeer goede reputatie. Ze organiseren projectkampen voor kinderen tussen 3 en 12 jaar op maar liefst 24 locaties in Vlaanderen en Brussel. Het doel is om de kinderen een onvergetelijke week te laten beleven en vooral om hen iets bij te leren. Alle monitoren zijn pedagogisch opgeleid en er wordt veel belang gehecht aan beweging en gezonde tussendoortjes. Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar ik heb daar wel oren naar 🙂




Het enige waar ik een beetje schrik voor had, was het feit dat Emil niemand kende. Maar echt niemand hé… Ik had er zelfs slecht van geslapen zondagnacht. Hij is van nature heel sociaal, ontzettend leergierig en speelt en babbelt met iedereen (een kloon van zijn papa op dat vlak) dus ik wist wel dat het goed zou komen. Maar maandagochtend was het toch met een klein hartje dat ik naar Gent bolde met mijn kleine vriend op de achterbank, die de hele rit bijna geen seconde zweeg en wel 10 keer vroeg of we bijna in het kamp waren. Ik wilde hem per sé zelf voeren maandag. Moedergevoelens, weetjewel… Ik ging vroeger ook vaak op kamp als kind en ik herinner me dat ik het die eerste dag ook altijd wat moeilijk vond om afscheid te nemen van mijn mama, ook al had ik altijd het gezelschap van mijn zus en/of vriendinnetjes.


Emil wist perfect wat hem te wachten stond dankzij een superleuk filmpje over “Emiel op kamp” (zeer toevallig!) waarin aan de hand van een schattig tekenfilmfiguurtje uitgelegd wordt wat er allemaal gebeurt op kamp. We hadden het filmpje verschillende keren bekeken de dagen voor het kamp en Emil zag het volledig zitten! 




Ook het feit dat het kamp plaatsvond in “het huis van de Buffalo’s” vond hij ronduit schitterend. Emil is namelijk fan van de Buffalo’s door toedoen van mijn familie, al supportert hij in een vlaag van zinsverbijstering soms ook voor Club Brugge onder invloed van zijn blauw-zwart getinte vader. Enfin, hij zal zelf wel de juiste keuze maken later… Hopelijk is die blauw-wit want die kleuren staan hem het best. Oordeel maar zelf:




Zoals ik had verwacht, was Emil zeer uitgelaten en fel tot op het moment dat hij begon door te hebben dat ik er vanonder aan ’t muizen was. Toen kwamen zijn tranen (en een serieuze krop in de keel bij mij). Maar hij werd onmiddellijk opgevangen door zijn lieve moni. Ik bleef in ware spionagestijl nog eventjes gluren achter een muurtje en zag dat zijn tranen stilaan opdroogden. Nog eventjes en de fameuze kwebbel van Torhout zou wel weer overuren kloppen… Ik vertrok met een gerust hart naar mijn werk. Het feit dat zijn meme hem (elke dag) om 16u zou gaan ophalen na kamptijd, gaf me een goed gevoel (dank u, lieve mama!). Er is wel gratis opvang voor en na het kamp (wat ik zeer goed vind) maar daar hebben wij geen beroep op moeten doen.


Heel leuk aan de Ideekids kampen is dat er een kampblog is, waar “real time” foto’s worden gepost. Op die manier kon ik zien hoe Emil het daar naar zijn zin had en op elke foto aan het lachen was en flink meedeed met alle activiteiten. Vooral de foto’s van de blauw-witte Buffalodag waren vree wijs. De kindjes gingen op rondleiding door het stadion en de kleedkamers (ze hebben daar zelfs een jacuzzi, ook ik heb iets bijgeleerd dankzij de foto’s) en mochten zelf een balletje trappen. Een onvergetelijke ervaring voor die kleine mannen! Zeker voor Emil, die sinds het EK helemaal in voetbalsferen vertoeft. Tot voor kort noemde hij zichzelf “Keffin De Bruyne”, maar sinds vorige week is hij the one & only “Oonaldo” 🙂




’s Avonds keerde Emil steeds tevreden en enthousiast terug van het kamp. Doodop, dat ook wel, maar dat is een teken dat het leuk was! De week werd op vrijdagnamiddag afgesloten met een “toonmoment” voor de ouders en “sympathisanten”. Een hele leuke afsluiter en fijn om te zien waar ze de voorbije week zoals mee bezig geweest zijn!


Ik ga Emil zeker nog eens een Ideekids kamp laten volgen. De Ghelamco vind ik een zeer mooie, propere locatie. Maar het kan ook dichter bij huis. Een pluim voor de organisatie, Emil heeft er een superleuke week op zitten. Hij was al mondig (dat is eigenlijk een understatement) maar ik ben er zeker van dat hij na dit kamp nog beter zijn mannetje zal kunnen staan. Hij heeft nieuwe vrienden gemaakt en veel bijgeleerd. Ik ben een tevreden moeder 🙂


Zijn moni Jana heeft trouwens zijn hart veroverd en kreeg vrijdag na het kamp een dikke knuffel…



Gaan jullie kinderen op zomerkamp? Met welke organisaties hebben jullie goede ervaringen?


Love, Josie xo


Foto’s via http://ideekidsghelamco.tumblr.com/