Tags

, ,

De voorbije weken zijn aan sneltempo gepasseerd! Is het omdat er een lang weekend tussen zat met Pasen en omdat ik enkele dagen verlof had in de paasvakantie? Of zit de prille lente er voor iets tussen, waardoor alles net dat tikkeltje vlotter gaat? Anyway, het is tijd voor een kleine bloemlezing van de laatste 2 weken, als je ’t mij vraagt!




Vorige week had ik verlof op woensdag en op vrijdag. Emil kan in de paasvakantie meestal wel terecht bij een van de grootouders en indien nodig is er ook de vakantie-opvang op de plek waar hij normaal naar de naschoolse opvang gaat. Maar hij zit tijdens het schooljaar al genoeg in de opvang, dus we hebben liever dat hij zijn “korte” vakanties dan lekker thuis of bij de grootouders kan doorbrengen (in de zomer doet hij wel 2 kampjes, maar dan is er natuurlijk ook een langere periode te overbruggen). Fair deal, vind ik. Bovendien vind ik het zelf ook superleuk om eens een dag of twee thuis te zijn met hem en leuke dingen te doen. Ik geniet daarvan, en hij nog veel meer. Vorige week woensdag trokken we naar Gent. We gingen onder meer opnieuw naar de poppenkast van Pierke Van Alijn. Echt een aanrader voor jong Γ©n oud. Pierke zijn kluchtjes zijn geregeld een beetje aangebrand dus ook voor volwassen is het heel plezant πŸ™‚ Sedert de vorige keer in februari heeft Emil een hevige Pierkesliefde opgevat en het vuur is alleen maar aangewakkerd nu. Hij zei zelfs na afloop: “Mama, ik wil ook graag Pierke zijn. Ga je dan een wit pakje en een wit hoedje voor mij kopen?” Zalig toch, die kinderfantasie! 




Ik gebruikte onze tijd in het mooie Gent om Emil enkele leuke plekjes te laten zien, zoals het kot van Pieterjan destijds in de legendarische Napoleon Destanbergstraat, waar het voor ons eigenlijk allemaal begon in 2005 πŸ™‚ Hij verstond het echter niet goed, want “het kot van papa” staat voor hem gelijk aan het berghok bij ons thuis waar al het tuingereedschap, de fietsen en vooral veel rommel rondslingert πŸ˜‰ Op de Korenmarkt, beter bekend als Plein Tegen Zinloos Geweld, had meneer meer oog voor de voorbijrijdende trams. Je moet weten, in Torhout (en bij uitbreiding in heel West-Vlaanderen) ziet Emil nooit ofte nimmer trams. In Gent komen is voor hem telkens een hele belevenis. Hij begint de stad inmiddels een beetje te kennen want hij komt er geregeld eens met mijn mama (echt een coole meme, die mama van mij!). Daar ben ik blij om want mijn hart ligt nog steeds in de Arteveldestad. En het zijne ook al een beetje…




Het was trouwens niet allemaal zo “cultureel verantwoord” wat we daar deden hoor, want op de terugweg naar de auto passeerden we een draaimolen (waar mijn ogen een beetje pijn van deden). Emil had het al van ver gezien (ik verdenk hem ervan daar een speciale radar voor te hebben) en ik zag niet in waarom ik neen zou zeggen op zijn lieve smeekbede. De Bliksem McQueen auto, een van zijn persoonlijke superhelden, was vrij en het kind zijn dag was al supergoed geweest, maar op dat moment werd hij nog immens veel beter. Een kinderhand is snel gevuld… En een moederhart ook πŸ™‚




Ook vorige week vrijdag was ik in congΓ©. Het was toen 1 april, een dag met een speciale betekenis voor mij. Op die dag doe ik altijd graag iets leuks. Emil had dringend nieuwe schoenen en een lente/zomerjas nodig, dus we gingen winkelen in Brugge. Het was mooi weer dus het was superleuk om rond te kuieren in de stad. Het viel goed mee van drukte want we waren er vroeg. Ik zorg altijd dat ik weg ben tegen dat de grote massa arriveert rond 14u. Bij Pim Pam Poen (Vlamingstraat 16, aanrader voor degelijke hippe schoentjes) vonden we een heel leuk paar wit-met-rode sneakers van Momino. Voor een jas ging ik doelbewust naar CKS (Zuidzandstraat 39) omdat ik weet dat ze daar altijd leuke modellen hebben van zee goeie kwaliteit. Ik snuisterde vooraf al even rond online en ik had geluk: de jas waar ik mijn oog op laten vallen had was beschikbaar in Emils maat en stond hem beeldig! Ik kon het natuurlijk niet laten om hem nog een extra skinny jeans te kopen en een toffe trui. Maar ja, een kind moet toch genoeg kleren hebben hΓ© πŸ˜‰ Na al dat shoppen genoot Emil van een welverdiende speelsessie op een speeltuintje in de buurt van ons oude appartement.




Vorig weekend was De Ronde Van Vlaanderen in ’t land. Op zondag werd er hier ten huize uiteraard naar de koers gekeken, in combinatie met de allereerste BBQ van ’t seizoen en genieten van een heerlijke zonnige dag. Pieterjan ging met Emil naar de doortocht van de koers kijken in Torhout, ik profiteerde ervan om een looptraining af te werken in het zonnetje. Ook Emil reed zijn persoonlijke ronde vorig weekend. Hij heeft zijn fiets al een goed jaar, maar begint nu pas echt op de leeftijd te komen dat hij daar interesse voor heeft (voordien was het vooral de loopfiets). Ik probeer hem ook wel wat te stimuleren want ik wil dat hij graag fietst. In de buurt is er een ideaal toertje van een kwartiertje naar een speeltuin en dan terug. Dan fietst hij tenminste met een doel want met een speeltuin kan je bij hem nooit verkeerd doen. Bij geen enkel kind, zeker?




Maandag en dinsdag was ik helaas een beetje ziek… Ik liep eigenlijk al sinds een paar dagen met een zere keel en veel snot. Maar ik ben wie ik ben, en ik negeerde het straal in de veronderstelling dat het wel van voorbijgaande aard zou zijn. Maar toen ik maandag opstond voelde ik me echt slecht en besloot ik naar de dokter te gaan. Diagnose: keelontsteking. Ik heb dus veel gerust en ik voelde me snel beter. Woensdag was ik opnieuw de oude! Het scheelde ook veel dat het zonnetje van de partij was, dat gaf veel energie en goede moed. Ik schafte me ook een fris boeketje aan om de lente in huis te halen. Zo’n kleine dingen, ik kan daar echt van genieten!




Ik kon maandag en dinsdag lekker uitrusten want Emil was 2 dagen gaan logeren bij mijn mama. Hij werd daar zoals altijd ferm in de watten gelegd en vierde ook de intrede van de lente. Hij gaat daar namelijk altijd naar de speeltuin (een supergrote, ik heb er als kind gouden tijden beleefd) en vanaf de lente zijn er ijsjes te verkrijgen. “Het seizoen” is nu gestart, en mijn mama whatsappte mij een mooie foto van een dromerige Emil, genietend van zijn ijsje. Dit is nu de nieuwe achtergrond op mijn gsm πŸ™‚




Gisteren ontvingen we een leuk pakketje van Playmobil en Walkie Talkie. De Playmobil 1-2-3 lijn is ideaal voor jonge kinderen omdat de figuren vrij robuust zijn en geen kleine onderdelen bevatten. Emil speelt ook al met de “gewone” Playmobil, maar was enorm in de wolken met zijn nieuwe tractorset. Het ding moest zelfs mee naar de kapper, om boodschappen, naar de speeltuin en is ook gaan slapen toen hij naar bed ging. Topspeelgoed dat tegen heel wat stootjes kan en dat is toch wel heel belangrijk met een wilde aap als Emil. Bedankt, Playmobil!


Ik heb de voorbije weken erg genoten van mijn paar dagen vakantie. Toch ben ik ook wel blij dat het vanaf volgende week weer het “gewone ritme” is, want met al die verlofdagen (en 2 dagen ziekte) vind ik het moeilijk om bij te blijven op mijn werk. Maar hey, ik heb me geamuseerd en vanaf maandag vlieg ik er weer vollen bak in. Maar eerst… tijd voor een weekendje aan zee met mijn vriendinnen! Vanavond trek ik richting Oostduinkerke voor een tweedaagse vol onnozeliteiten, gegiechel en onvergetelijke herinneringen. Als er één iets is dat ik niΓ©t in mijn valies ga steken, dan is het mijn verstand πŸ˜‰


Wat zijn jullie weekendplannen? Geniet ervan!


Love, Josie xo