Tags

, , , ,

Morgen loop ik 20K hier in de buurt. Het is de eerste keer dat ik deelneem aan deze run. Ik begin eigenlijk meestal pas rond de maand mei aan mijn “lange afstanden”. Dan is er Dwars Door Brugge 15K en dat beschouw ik altijd een beetje als de kick-off van “mijn loopseizoen”… Maar dit jaar is het dus anders.





In de winter loop ik veel, maar wel kortere afstanden dan in de lente en de zomer. Meestal begin ik rond maart intensiever te trainen, eens de dagen weer wat langer zijn (vermits ik ofwel ’s morgens vroeg voor het werk of ’s avonds erna ga lopen). Dat is gewoonlijk na onze skireis – voor mij staat thuiskomen van de bergen gelijk aan het begin van de lente.

Maar dit jaar heb ik me dus ingeschreven voor een 20K loop eind februari. Ik las erover een aantal maanden geleden en dacht: het is dicht bij de deur en een goede “graadmeter” voor mijn conditie, so why not. Zoals jullie weten ben ik van plan om begin juni 25K te lopen, en daarvoor ga ik toch wel vree in form moeten zijn want dat zal niet vanzelf gaan, ik ben (in tegenstelling tot wat jullie soms denken) superwoman niet…

Er is wel één klein “probleemke”: ik ben gewend om mijn lange afstanden in korte broek te
lopen. Dat hoort daar gewoon bij voor mij, plus ik loop ook veel liever en beter in een shortje. Ik heb dan het gevoel meer bewegingsvrijheid te hebben.
Morgen gaat het mooi weer zijn als ik het KMI mag geloven, maar met een sterke wind die zeer guur en koud aanvoelt. ’t Is op den boerenbuiten dus ik ga die wind dubbel zo hard voelen… Niet ideaal dus. Toch denk ik dat ik die korte broek wel ga aantrekken, zoals tijdens mijn laatste halve marathon in oktober, het was de max toen…





Meestal heb ik toch geen kou aan mijn benen, enkel aan mijn handen en bovenlijf. Dus ik trek wel een looptruitje aan met lange mouwen en mijn loophandschoenen. Dat gaat wel lukken… “Probleem” van de korte broek van de baan dus! Mijn benen zijn nog een beetje bleek maar dat is eigenlijk het
allerlaatste waar ik wakker van lig… 
Ik heb beslist: ik doe morgen mijn korte broek aan en daarmee basta. Ik luid daarmee alvast
de lente in, een beetje vroeger dan gewoonlijk…



Want weet je, de winter heeft lang genoeg geduurd voor mij. We hebben geen strenge winter gehad, dat weet ik, maar het najaar/de winter is sowieso niet mijn favoriete seizoen omdat ik het niet zo heb voor korte, koude en donkere dagen. Bovendien is de voorbije winter, los van het feit dat ik superveel leuke dingen gedaan heb, niet volledig verlopen zoals ik verwacht en gewild had. Toch een beetje een donkere winter achter de rug dus… 


Maar geen zorgen want alles is in orde nu, en daarom vind ik dat het tijd is
om de winter vriendelijk uit te wuiven
. Ik start de lente dit jaar uitzonderlijk al op 28 februari, en hoe kan ik dat beter doen al lopend? 
Ik ben flink blijven lopen de voorbije maanden omdat ik onder meer door te lopen mijn zorgen en bekommernissen opzij kon zetten en een plaats kon geven. Lopen is een levensles, schreef ik eerder al.


Ik ben dus in goeie conditie, al ben ik iets minder zelfzeker dan anders om aan de start te verschijnen van een long distance run. Maar ik ga morgen sowieso niet voor een toptijd, ik ga gewoon om te genieten en te voelen dat ik het nog steeds kan, zoals toen in oktober. Ik hoef geen grote bende supporters om mij toe te juichen, ik ga voor de voldoening en het gelukzalige gevoel achteraf. Because running is so much cheaper than therapy – ’t is maar dat ge het weet hé.


Dus als iemand zich afvraagt waarom ik morgen in godsnaam in korte broek loop, dat is gewoon omdat het voor mij eigenlijk al lente is 🙂


Love, Josie xo


P.S. En voor wie zich afvraagt waarom ik met zo’n onnozele smile loop en ondertussen enthousiast een tekst aan’t meelippen ben: dat is omdat ik het halve repertoire van 2 Unlimited op mijn playlist voor morgen gezet heb, en die lyrics zijn gewoonweg magistraal 🙂