Tags

,

Ik kreeg eerder deze week een kaartje in de bus. Blijkbaar zit ik met een geheime aanbidder: hij schrijft dat hij graag met mij wil samen zijn op Valentijn. Ik schrok me een hoedje toen ik de brievenbus open trok, want ik héb helemaal geen secret lover. Maar al snel vernam ik van een aantal blogvriendinnen dat zij net hetzelfde kaartje kregen, en dat onze geheime aanbidder blijkbaar een sloeber van het overspelige type is. Dus je gaat hier geen bekentenis krijgen à la “Ik heb een geheime aanbidder die mij romantische kaartjes stuurt”. Maar ik wil wél van de gelegenheid gebruik maken om een aantal andere dingen op te biechten…



* Ik noem mezelf een vegetariër, maar spaghetti en lasagne bolognese (met gehakt dus) is van het liefste dat ik eet. 
De manier waarop voetbal verheven wordt tot een zaak van staatsbelang, de gezichten van de genomineerde voetballers die net geen prijs in de wacht slepen en die hun teleurstelling maar moeilijk kunnen verbergen, de niet altijd even geslaagde jurken van de WAGs en de manier waarop deze (in 99% van de gevallen blonde) dames non-stop met een big smile op hun overvloedig gemaquilleerde gezichten zitten zodat ik denk dat hun mondhoeken wel eens zo zouden kunnen blijven staan tot het einde der tijden… Het jaarlijkse Gala van de Gouden Schoen is voor mij een top tv-avondje! Dat soort gekunstelde en geforceerde galashows, ik smul daar echt van.
* Ik was onlangs mega-excited toen ik hoorde dat de Spice Girls een reünie plannen. Ik begon spontaan te dromen over een comeback van die andere legendarische girlsband uit mijn kindertijd, Def Dames Dope, en hoe ik dan zonder twijfel op de eerste rij zou staan en al hun hits nog altijd uit volle borst zou kunnen meekwelen. Hey you don’t be silly, put a condom on your willy, yeah yeah yeah…
* Op muzikaal vlak ken ik trouwens in het geheel weinig tot geen gêne. Zo stond ik op mijn 16de nog in het publiek van Tien om te Zien op de Blankenbergse zeedijk, en zat ik een paar maand later samen met 2 vriendinnen in de camper van Willy Sommers giechelend om een handtekening te vragen. En ik schaamde mij daar echt niet om want waarom zou ik begot!
* Ik volg sinds gisteren Bart Kaëll op Instagram. Merci wi, Kelly, voor de inspiratie! Van ontbijtfoto’s met captions als “De dag goed beginnen met muesli en een banaan oe-oe-oe + aap-emoji + banaan-emoji” word ik echt instant vrolijk 🙂
* Ik wilde in december graag met Emil naar de Sinterklaasfilm van “Ay Ramon” gaan kijken. Niet zozeer voor Sinterklaas himself, maar wel voor Ramon. Of voor Pieter Embrechts, if that makes more sense to you… In de cinéma ben ik niet geraakt, maar ik zal hem wel eens via Telenet kunnen bekijken. Met of zonder Emil erbij.
* Ik ben een gigantische kuisfreak maar toch veeg ik soms vuiligheid en pluizen in ’t geniep onder de mat, in een vlaag van luiheid. En mijn auto is een regelrecht stort, begrijpe wie kan.
* En ja, ik laat vaak de wc-rol hangen met nog maar één velletje wc-papier eraan. Zolang ik altijd de pot uitkuis, is dat toch geen schande zeker?
* Ik kan op vrijdag om 15u stoppen met werken. Vaak ga ik dan eerst nog een uurtje lopen voor ik Emil ga oppikken in de naschoolse opvang. Want een ontspannen mama is een betere mama, nietwaar? En naar de opvang gaan, is echt geen marteling voor mijn kind, integendeel.
* Ik ben vaak blij wanneer ik ’s morgens in mijn auto kan stappen na de ochtendrush (die eigenlijk niet zo’n rush is bij ons hoor, maar het kind moet een naam hebben hé). Ik geniet altijd zo van die 20 minuten rust in mijn auto op weg naar het werk, met mijn radio keiluid (dus “rust” kan je het niet echt noemen eigenlijk) en niemand die me iets zegt of vraagt, of klaagt dat de muziek te luid staat en ik “10.000 luchtballonnen” moet opzetten.
* Ik ben vaak te lui om papier en karton netjes te deponeren in de papierbak. Ik smijt dat daar nonchalant en achteloos in, ervan uitgaande dat Pieterjan alles wel netjes zal samenplooien voor hij het buiten zet. Hetzelfde geldt voor PMD: ik ben niet zo’n fervent flessencrusher. Ik denk in 99% van de gevallen: wat ik zelf doe, doe ik beter. Maar papier, karton en PMD behoren tot die andere 1%.
* Anderzijds ga ik wél altijd eens achter wanneer Pieterjan iets opgekuist heeft. Dat is gewoon sterker dan mezelf.
* Ik ben gefascineerd door de nieuwe K3. Ik was eigenlijk een beetje triestig toen de zoektocht op VTM afgelopen was, want ik vond dat zalige televisie.



Maar zolang ik geen regenboogjurk-in-volwassen-maat begin te dragen of naar een show ga zonder kind erbij, vind ik dat het nogal meevalt met die bekentenissen van mij. En zolang ik hier niet pakweg begin te verkondigen dat ik strijk lig met Geert Hoste zijn eindejaarsconférence, denk ik dat je je geen zorgen moet maken om mij 🙂


Dus die mooie Valentijnskaart, die moet ik niet stiekem wegmoffelen voor Pieterjan omdat ik helemaal niét met een geheime minnaar zit. Aan de afzender van de kaart wil ik het volgende laten weten: ik heb nog niks gepland op 14 februari (ik ben niet zo’n Valentijnsmens) dus wat je ook in petto hebt voor mij, geheime aanbidder, laat maar komen! 🙂


Love, Josie xo


P.S. Confessing is not a crime, dus ik ben razend benieuwd wat jullie zoals te bekennen hebben!