Tags

, , , ,

Droom je er soms van om zelfstandig te worden? Vraag je je af hoe het is om je eigen baas te zijn en je eigen (kleine of grote) onderneming uit de grond te stampen? Omdat ik van veel mensen vragen krijg over mijn bijberoep, waarom ik het eigenlijk doe, hoe ik er in godsnaam in slaag om het allemaal te combineren, en wat het praktisch allemaal inhoudt, vertel ik graag een beetje meer over hoe het allemaal begon en hoe het vandaag gaat met Text Fairy


Ik ben filologe van opleiding en heb altijd een zwak gehad voor taal, schrijven en literatuur. Mijn eerste job was copywriter in een reclamebureau. Ik kon doorgroeien tot projectcoördinator, een kans die ik met beide handen greep omdat ik hou van plannen en organiseren. Ook in mijn volgende jobs begeleidde ik projecten en dat doe ik vandaag nog steeds als project manager in een webbureau. Coördineren, een team leiden, klanten soigneren: dat is mijn dada. Ik heb het gevoel dat ik na 9 jaar op de arbeidsmarkt m’n plekje gevonden heb.

Ik werk voltijds maar daarmee is de kous niet af. Begin 2014 zette ik een belangrijke stap in mijn carrière. Ik was toen een paar maand aan het bloggen en ik merkte dat ik van het schrijven veel voldoening kreeg. Zoveel dat ik besloot om mijn writing skills nóg verder te gaan onderhouden. Net op dat moment zocht een zaakvoerder uit mijn netwerk een copywriter om zijn webteksten en allerhande communicatie te schrijven. Zo ging de bal aan het rollen. Ik begon te schrijven in bijberoep en zo werd Text Fairy geboren. Er kwam niet veel voorbereiding aan te pas en het was veeleer een impulsieve beslissing.


Het was oorspronkelijk mijn bedoeling om het kleinschalig te houden: een paar uurtjes per maand schrijven en een centje bijverdienen. Dat leek me wel een leuk vooruitzicht 🙂 Ik deed wat ik moest doen: ik schreef me in bij de Kruispuntbank van Ondernemingen en sloot me aan bij een sociaal secretariaat. Ik schatte dat ik niet meer zou verdienen dan 1.341,96€ per jaar, waardoor ik het minimum aan sociale bijdragen zou betalen (75€/kwartaal).

Maar het kan verkeren… Want na 3 maand had ik een 5-tal klanten en in de zomer van 2014 kwam er een grote bij. Al gauw werd duidelijk dat Text Fairy sneller zou groeien dan ik had durven hopen. Vandaag, 2 jaar na mijn start als zelfstandige, heb ik een stuk of 7 klanten die me regelmatig contacteren voor opdrachten en 1 grote voor wie ik wekelijks een bepaald volume werk aflever. Soms komt er “ad hoc” een opdracht bij. Heel fijn, want zo verdien ik maandelijks al schrijvend een appeltje voor de dorst.


Laat me er maar meteen bij zeggen dat het keihard werken is als zelfstandige in bijberoep. Ik ben van 7u30 tot 18u aan het werk bij mijn werkgever (incl. verplaatsing, ik heb het geluk dat ik op amper 20 minuten van huis werk en nooit in de file sta). Na het werk ga ik sporten, ben ik bezig met Emil en eet ik samen met Pieterjan (incl. de opkuis achteraf). Ik begin te “bijberoepen” rond 20u30. Meestal werk ik tot 22u30 à 23u, doorgaans 4 avonden per week. In het weekend probeer ik een halve dag te blokkeren of werk ik tijdens de middagdutten van Emil (binnenkort zijn die wellicht gedaan, wat zal ik die paar uur van rust in huis dan missen, haha). Ik werk dus 12 à 15 uur per week in bijberoep bovenop de 38uur bij mijn werkgever, maar ik beschouw dit niet als een last omdat ik er veel voldoening uit haal.


Als je de stap wil zetten naar zelfstandige in bijberoep en je hebt een fulltime job, dan moet je toegeven op bepaalde vlakken. Ik kijk geen TV en ben to-taal niet meer mee met mijn favoriete series zoals Grey’s Anatomy en Orange Is The New Black. Ik ga in de week nauwelijks weg, behalve sporten en af en toe een etentje met vriendinnen. Mijn sport is heel belangrijk voor mij, dus ik ga gemiddeld 3 keer per week een uur lopen en 2 keer zwemmen. Lopen doe ik meestal ’s avonds (onmiddellijk na het werk) en in het weekend, zwemmen gebeurt tijdens mijn middagpauze op het werk (het zwembad ligt op 1 minuut van het werk en is open tussen 12u en 13u). Ik doe zelf de was en de strijk (we zijn “maar” met 3, een echt titanenwerk is dat dus niet) en mijn huis ligt er altijd zeer proper bij (ik ben een kuisfreak). Ik kan gelukkig wel rekenen op een poetsvrouw die 4 uur komt kuisen iedere 2 weken. Ik vind kuisen helemaal niet zo erg en ik zou het met plezier zelf willen doen. Maar dat zou betekenen dat ik in het weekend een halve dag verlies en dat wil ik niet. Prioriteiten stellen noemen ze dat…


In het weekend wil ik namelijk zoveel mogelijk tijd doorbrengen met mijn gezin en familie. Een halve dag werken is echter nodig als ik mijn deadlines wil halen. Het is een keuze die ik heb gemaakt omdat ik ervoor wil gaan. Ik heb hier goeie afspraken over gemaakt met mijn Pieterjan en hij steunt me – dat commitment is belangrijk. Conclusie: het vergt heel wat planning om het allemaal te combineren en rond te krijgen, maar zo moeilijk is dat niet. Ik vind heus niet dat ik een medaille verdien voor moed en zelfopoffering. 

Als je over dezelfde drive en passie beschikt als mij, dan heeft werken als zelfstandige in bijberoep alleen maar voordelen. Ik vind het ideaal om te proeven van het ondernemerschap. Ik ben niet hyperambitieus, maar ik wil graag iets bereiken, liefst iets van mezelf. Text Fairy is kleinschalig maar het voelt echt aan als “mijn bedrijf” en dat is iets waar ik trots op ben. Ik kan aftasten of er toekomst zit in mijn bijberoep en of ik het later eventueel kan uitbouwen. Het geeft me ruimte om te leren. Mensen vragen me trouwens vaak hoe ik aan mijn klanten kom. Dat is vooral “via via”, en door mijn website, Linkedin en mijn blog. Een online netwerk dus, want echt actief prospecteren voor klanten heb ik tot nu toe niet moeten doen. Daar ben ik blij om, want ik ben niet bepaald een goede verkoper 🙂


Nog een voordeel is dat ik als bijberoeper nauwelijks BTW-rompslomp en administratie heb. Ik ben gespaard van de BTW-kwartaalaangifte. Want wie jaarlijks minder dan 15.000€ omzet maakt, is officieel een “kleine onderneming” en hoeft klanten geen BTW-aan te rekenen. Het enige wat ik moet doen, is jaarlijks een listing indienen van alle bedrijven waarvoor ik gewerkt heb en het gefactureerde bedrag. Het houdt ook in dat ik geen BTW kan recupereren, maar dat is voor mij als copywriter geen struikelblok omdat ik nauwelijks investeringen doe. Behalve een laptop heb ik weinig nodig, behalve mijn writing skills maar die kan ik niet aankopen 🙂


Doordat ik ook een vaste werkgever heb, behoud ik al mijn voordelen uit mijn statuut als loontrekkende: vakantie, arbeidsongeschiktheid, pensioenregeling, kinderbijslag,… Moest ik voltijds zelfstandige zijn, dan zou ik deze voordelen niet meer hebben. Bovendien heb ik nu een bedrijfswagen, GSM en laptop. Ik heb het beste van twee werelden, vind ik.


Mijn bijberoep is eigenlijk een beetje “mijn kindje”. Ik ben er trots op en zou het niet meer kunnen missen. Ik denk soms nog terug aan mijn luie, zorgeloze avonden van vroeger (toen kon ik alle intriges uit Grey’s Anatomy haarfijn uitleggen aan buitenstaanders) en aan de zeeën vrije tijd die ik toen had. Maar ik zou voor geen geld meer terug willen naar vroeger. Mijn bijberoep is een deel van mezelf geworden. Meer nog: het is mijn hobby die mijn beroep geworden is! Een droom die in vervulling gegaan is – en daar kan geen énkele Mc Dreamy tegenop 🙂


Heb je vragen? Wil je zelf ook als zelfstandige of als bijberoeper aan de slag? Geef gerust een seintje in de comments of via mail, ik zal je graag een antwoord bezorgen!


Love, Josie xo

Deze blog verscheen oorspronkelijk op Assistant Plus.