Tags

, , ,

Op nieuwjaarsdag laat ik mijn zoon de nieuwjaarsbrieven voorlezen. Ik had daar vroeger zelf een gloeiende hekel aan, maar ik denk dat Emil het wel leuk gaat vinden vermits hij een echt showbeest is en hij zijn brief al loopt voor te dragen sinds het begin van de vakantie. Ik heb wel een nieuwjaarsbrief geschreven, namelijk aan mezelf. Ik ga hem niet voordragen aan mijn familie zoals in de goeien ouwen tijd, maar ik deel hem hier wel graag met jullie!


Hey Josie,

Het nieuwe jaar staat voor de deur. Ik ga je niet vanalles toewensen, omdat ik weet dat je dat niet graag hebt, al die mensen die je vragen “En meisje, wat mag ik je dit jaar eens wensen?” Ze vragen dat met de allerbeste bedoelingen, dat weet je wel. Maar in al je nuchterheid en
voetjes-op-de-grond mentaliteit denk jij dan: “je hoeft me helemaal niks te wensen, ik
neem het liever allemaal zoals het komt.” 

Dat je niet meedoet aan al die goede voornemens voor 2016 (à la niet meer zagen wanneer Pieterjan een beetje te veel aan het zetelhangen is naar jouw goesting, minder schoenen kopen, meer dan één keer per jaar je auto kuisen, niet meer achteloos alles in de vaatwasser proppen, niet meer in de lach schieten wanneer Emil kattenkwaad uithaalt en je het eigenlijk best grappig vindt, altijd het haar uit het putteke halen na het douchen, niet meer aan de vellekes rond je nagels prutsen, proberen een beetje minder de regelnicht uit te hangen) weet ik
intussen ook. Dat begrijp ik, want als je voornemens maakt dan lijkt het wel alsof je spijt hebt over wat je gedaan hebt (of net niét gedaan hebt). Het geeft de indruk dat je het voortaan anders wil gaan doen. En dat is echt niet nodig: je hebt een fijn jaar achter de rug met veel ups (waarvan je intens genoten hebt) en enkele downs (waaruit je wijze lessen getrokken hebt). 



Als je 2016 zou starten met de ingesteldheid dat er iets moet veranderen, dan neem je een slecht begin. Niet doen dus. Maar als ik je toch een wijze raad mag geven, iets waar je in 2016
misschien wat extra aandacht aan kan besteden, laat het dan dit zijn: probeer alles voortaan een beetje meer los te laten. 

Ik wéét dat je het graag druk hebt, dat je bezig bent met
vanalles en nog wat en dat je het met hart en ziel doet. Je gezin, je familie, je job, je bijberoep, je sport, je blog, je vriendinnen,… Las echter af en toe
eens bewust een rustmomentje in. Dat hoeven geen uren aan een stuk te zijn, maar tijd
maken voor een ontspannend bad, een uurtje in de zetel “niksen” en een magazine lezen zonder je een gigantische luie doos te voelen, samen met Emil naar een film kijken en negeren dat de televisie dringend moet afgestoft worden, een dagje voor jezelf nemen zonder dat je het gevoel hebt dat je een dikke egoïst bent… 



Probeer dat en je zal zien dat je er deugd van hebt. Ik ben realistisch en weet ook wel dat je nooit in de running zal zijn, noch de ambitie koestert om een award te winnen voor de creatiefste mama die de mooiste knutselwerken maakt met haar zoon, dat je nooit ofte nimmer voldoening zal halen uit cupcakes bakken of sjaals breien, en dat je geen hele
dag lang in de zetel kan hangen zonder “iets productiefs” te doen. Je hoeft jezelf zeker niet te veranderen, integendeel. Maar
een kleine bijsturing zou je wel goed doen, denk ik.


Lieve Josie, het komt er gewoon op neer om af en toe eens de
perfectie te laten voor wat ze is. Dat zit in jou gestampt en het zal er nooit uit geraken, for sure. Maar Emil en Pieterjan gaan je zeker nog
even graag zien als het huis eens niet kraaknet ligt, als hun bed niet netjes opgemaakt is of hun favoriete onderbroek of hemd nog in de was zit. Ik weet: you do what you love and you
love what you do
. Maar je moet vermijden dat je op den duur enkel nog
maar bezig bent met werken, rennen van hier naar daar en allerhande andere (leuke, daar niet van) activiteiten zonder eens stil te staan. Zeg in 2016 eens wat vaker: stop, ’t is nu efkes genoeg geweest. Ook al prefereer je ten allen tijde snelheid, vooruitgang en veel actie 🙂


Van loslaten gesproken, laat ook eens wat meer die
smartphone links liggen. Leg hem thuis op een plekje waar je hem niet constant
ziet flikkeren en hoort pingen, en neem niet altijd die ipad mee als je dan toch eens in de zetel
kruipt. Ik weet dat je op dat vlak al “veranderingen” aan het doorvoeren bent, toppie 🙂 Je koopt weer vaker papieren magazines en leest
veel boeken. Blijf dat maar doen, want het creëert meer rust dan dat je de hele tijd naar een scherm zit te staren. Je doet dat al genoeg in je jobs. En ja, je zal dan minder snel kunnen antwoorden op die honderden mails,
whatsappkes, messenger-berichten, facebook alerts en instagram comments
die binnenstromen. Maar weet je, er is niemand die verwacht dat
jij binnen de 10 minuten antwoordt. Die verwachting creëer jij helemaal zelf. 


Een klein beetje trager leven, niemand gaat je daarvoor aan de schandpaal nagelen. Maar anderzijds moet je wél dringend eens werk maken van die website voor je bijberoep. Je spreekt daar al zo lang van, maar kijk: het jaar is om en er is weer niks van in huis gekomen. Doe dat
eens, Josie, want het loopt zo goed en je hebt niet eens een deftige website waarnaar kan verwijzen. Zorg wel dat je er niet té veel in opgaat hé (zelfkennis…). Of vraag hulp aan Pieterjan, want hij kan en wil je hier
zeker bij helpen.


Dat is trouwens iets waar je ook op moet letten. Stop eens
met denken dat je alles alleen kan/moet doen. I know, dat zit in jou en je mama, broer en zus zijn ook zo een beetje. Maar als je alles opkropt en denkt
dat je er op je eentje wel uit geraakt, dan kom je op den duur toch vast te zitten…
Ik weet wel waarom je dat doet: je wil anderen niet lastigvallen en je wil
zeker niet overkomen als een bleiter, een zaag of een trunte. Ik zeg niet dat je tegen Jan en Allemaal moet gaan verkondigen dat je eens een mindere dag hebt – daar heeft niemand een boodschap aan – maar
wél tegen de mensen die het dichtst bij jou staan. Zij gaan met plezier naar je
luisteren. En jij gaat er nog veel gelukkiger door worden dan je al bent. Praten en je probleempjes en twijfels durven loslaten naar anderen: dat werkt echt hoor.



Met deze goede raad in je achterhoofd hoop ik dat je er een
superdeluxe 2016 van kan maken. 
Leer loslaten, en omarm het nieuwe jaar en
alles wat het met zich meebrengt. Que sera, sera en dan komt het allemaal wel dik in orde. En dan nu:





Liefs, Josie xo