Tags

, , ,

Gisteravond
ging ik lopen in het donker, door de regen
– just me, my ipod & my lovely running shoes. En genoten dat ik daarvan
heb! Terwijl de meeste mensen liefst van al sporten in groep, op klaarlichte
dag en bij mooi weer, maakt mij dat hoegenaamd niet uit. Het mag sneeuwen of
stormen, het mag ’s morgens voor dag en dauw (en voor het ontbijt) zijn: nόg
zal ik het leuk vinden om te kunnen gaan sporten. Ook al begrijpen veel mensen
dat niet en word ik occasioneel eens voor zottin versleten.
Maar ik
ben dat gewend, want er zijn zo nog wel van die dingen die ik leuk vind en anderen niet.

* Ik luister graag naar Bryan Adams en dat is iets waarvoor ik
niet zelden word uitgelachen. Maar weet je wat? I don’t give a damn! Den Bryan
maakt heerlijk meezingbare liedjes en zijn “Run To You” zou verplicht op de
playlist van elke zichzelf respecterende loper moeten staan. Zonder schaamte
kan ik zeggen dat “18 Til I Die” samen met “Jagged Little Pill” van Alanis
Morrissette mijn allereerste cd’tje ever was. En dat ik in een ver verleden met
PJ naar een concert van de Canadese nachtegaal ging (ons eerste concert samen was
dat, maar lach aub die jongen niet uit want hij was wel degelijk meegesleurd
naar het Sportpaleis door ondergetekende), en dat ik (zoals het een echte fan
betaamt!) al stond te koekeloeren aan de gesloten deuren van de concertzaal in
de namiddag, en dat ik het echt een ge-wel-dig geestige avond vond. Yeah baby, there’s definitely something about Bryan!


* De geur van mijn kersenpitkussentje, door
PJ misprijzend “de stinkzak” genoemd, vind ik een van de heerlijkste geuren die
er bestaan. OK, het ruikt misschien een heel klein beetje muf (mijn vriend
heeft dus érgens wel gelijk), maar dat doet er niet toe want voor mij is dat de
geur van warmte, gezelligheid en lekker
slapen
. In de winter kan ik dat rode zakje en zijn overheerlijke geur écht
niet missen in bed!

 
* In
tegenstelling tot de meeste mensen heb
ik
géén hekel aan in de file staan
.
Wellicht komt het doordat ik een filevrij woon-werktraject heb en dus niet vaak
in het verkeer kom vast te zitten. Maar áls het gebeurt, dan ga je mij niet
horen klagen. Ik geniet er dan van om keiluid naar mijn lievelingsmuziek te
luisteren en mee te zingen
J Ik zorg
ook altijd dat ik een overlevingspakket met (gezonde!) snacks en een flesje
water bij me heb. Meestal betekent file dat ik te laat op een afspraak zal
opdraven en dat is niet fijn, maar als ik erin sta kan ik er toch niks aan
doen, dus vind ik het zinloos om erover te klagen. Ik maak er dan liever het
allerbeste van! Pas op, dit geldt enkel
als ik alleen in de auto zit
. Want als er iemand bij me zit die een hekel
heeft aan file en dus begint te zagen en te klagen, dan ben ik er liever niét
bij hoor…

* Ik
beken: ik kijk al eens graag naar de
winterbeelden op televisie
. Boring as hell? Mabaneentgij! Dat is gewoon
zoooooo rustgevend. Tijdens mijn zwangerschapsverlof zette ik vaak de
winterbeelden op tijdens het troosten van een huilerige en/of kramperige Emil. Works a miracle. Allee, niet tegen baby-ongemakjes hé, wél om zelf rustig & zen te blijven.

 
* Ik ben
altijd blij als de reclamegazetjes in de
bus vallen
. Veel mensen hebben er een gloeiende hekel aan en hangen een “durft
hier godverdomme geen gazetten in de bus te smijten hé!”-sticker aan hun
brievenbus. Ik niet want I
de gazetjes! In dezelfde sfeer erger ik mij ook niet aan
reclame-onderbrekingen op tv
. Ik kijk daar graag naar, zelfs al is het een
belachelijke spot voor Dash-witter-dan-wit of Colgate-voor-een-oogverblindende-surrealistisch-witte-tandpastasmile. Misschien een beetje beroepsmisvorming
omdat ik zelf in een reclamebureau werk?

* Veel
mensen haten het om af te dalen in de onderaardse krochten en gangen van een stad
om de metro te nemen. I love the subway (niét de
broodjesketen voor alle duidelijkheid, die vind ik zum Kotzen). OK, het is er smerig, er hangt een indringend aroma
van zweet en slechte adem en je voelt je er als een sardine in een blik. Maar
dat weegt niet op tegen het gevoel van leven, grootstad en vrijheid dat een
metroritje mij geeft. Afdalen van de trap, moeten spurten om er nog in te
geraken voor de deur genadeloos dichtklapt, een plek zoeken en zorgen dat je
niet valt wanneer er bruusk geremd wordt… Ja, dat vind ik leuk! Ik moet er
volledigheidshalve bij zeggen dat ik niet vaak de metro neem, want als ik op
citytrip ben of in Brussel bijvoorbeeld, dan doe ik alles liever te voet omdat
ik dan meer kan zien. Dus misschien is mijn niet-frequente gebruik wel de reden
waarom ik de metro zo graag eens neem, dat kan wel zijn…

* Elk nummer van Sam Gooris vind ik ook goed.
Serieus, ’s mans repertoire is pure poëzie. Of wat anders te zeggen van lyrics
als “We geven gas in As / We slaan tilt in Tielt / We komen zot in Lot / En
tuureluurs in Puurs”. Dat geeft me meteen ook een mooi plaatje om deze post mee
af te ronden:

Ziezo,
genoeg bekentenissen gemaakt denk ik
J Laat
gerust weten wat jullie likes zijn
die niemand anders lijkt te delen!

Love,
Josie xo