Tags

, , , , , , , , , ,

 
Tijdens een opruimsessie stootte ik
onlangs op dit flesje Coco Mademoiselle de
Chanel
. Ik kocht het in de zomer van 2012 dus het is uiterst vreemd dat het
nog altijd niet leeg is, als je weet dat ik een bijzonder kwistige
parfumspuiter ben (ja, nog steeds, ondanks mijn voornemen voor dit jaar…). De
reden hiervoor is poepsimpel: ik ruik
het eigenlijk niet graag
. Als notoir Acqua di Gioia-verslaafde (en
occasioneel Daisy by Marc Jacobs, loooove
the bottle
) zwichtte ik op dat bewuste moment dan toch voor Chanel omdat er
altijd zo lovend over gesproken en geschreven wordt. De Chanel n°5, dé classic
bij uitstek, is so not my kinda scent
wegens veel te zwaar en naar mijn mening wat te oud –die werd het dus niét.
Coco Mademoiselle vind ik ook vrij zwaar maar een tikkeltje speelser, dus die
ging met mij mee huiswaarts. Dat bleek een grote vergissing want telkens ik hem
opdeed, voelde ik dat er iets niet klopte.
Chanel parfum
& Josie, just not a match made in
heaven I guess
*
Ik wijt mijn miskoop trouwens aan het
feit dat ik zwanger was op dat moment, en dat mijn geurvermogen door al die
hormonen toen zwáár verstoord was. Nu, niet zwanger zijnde, kan ik het parfum echt
niet meer rieken en fungeert de
flacon louter als decoratiestuk tussen mijn andere geurtjes. Oh well, da’s ook
best fijn
J
Laat iedereen dus maar lyrisch zijn
over Chanel parfums, mijn ding zijn ze alleszins niét. Zo zijn er nog wel een aantal dingen die ik, in navolging van deze blogpost, niet leuk vind terwijl andere mensen er massaal dol op lijken te zijn

* Kan iémand mij eens uitleggen wat er
in godsnaam zo leuk aan is Avicii? IEMAND,
a.u.b? Want ik snap het écht niet. Somebody
wake me up when it’s all over, please!


* Als ik op zondagavond zie hoe trending de hashtag #SYTYCD is op
Twitter en hoe er de dagen nadien eindeloos over gepalaverd wordt in alle
media, krijg ik het gevoel dat ik iets immens aan het missen ben. Of toch maar
niet, want het tv-programma So You Think
You Can Dance
spreekt mij in de verste verten niet aan.


* Eveneens tv-gerelateerd, kan ik maar
niet begrijpen wat iedereen zo “wow” vindt aan de serie Mad Men. Ik heb mij in een ver verleden de volledige box
aangeschaft in de overtuiging dat ik direct addicted
as hell zou zijn –ik werk zelf in een
reclamebureau, dus dat zou die verslaving wel in de hand werken, redeneerde ik.
Tarara dus. Verder dan aflevering 5 van het eerste seizoen ben ik nog niet
geraakt. Maar het moet gezegd, ook die box is een leuk decoratiestuk
J

* Wie heeft er ooit beslist dat een legging dragen onder een rok of kleedje
hip & trendy is? Ofwel draag je een broek (een legging vind ik sowieso not done tenzij je benen hebt als een
topmodel), ofwel een rok. Maar een combinatie van beide, da’s toch te zot voor
woorden? Ik krijg het al op m’n heupen van broekkousen in de winter; ik draag
ze louter uit noodzaak omdat ik zo’n vreselijke koukleum ben maar eens de lente
in het land is worden ze onverbiddellijk verbannen naar de diepste uithoek van
mijn kleerkast. Dus laat staan dat ik een soortement van ongemakkelijke broek
onder mijn rokjes ga dragen…


* Alle mama’s lijken toppezot te worden als ze ergens het
logo van Woody in een winkelstraat zien opduiken. I’m not one of them. Ik vind Woody
pyjama’s
helemaal niet zo mooi en ik vind ze ook nog eens veel te duur gewoon
om mee in bed te liggen. Ze zijn kleurrijk, dat wel, maar dat is een schattig
exemplaar uit pakweg de Hema toch evenzeer?

* Droog lust ik ze wel (zo uit een
doosje gelijk vroeger op de speelplaats, oh nostalgie!), maar van ingebakken rozijnen in boterkoeken,
suissen, cakes en noem maar begin ik spontaan te kokhalzen. Soms verwar ik ze
met stukjes chocolade. En oh wat is mijn teleurstelling telkens groot als
blijkt dat het van die moesjie
zompige rozijnen zijn…
Eitje bah!
* Fact: drop mij op eender welk moment in
eender welke winkelstraat and I’ll be the
happiest girl on earth
. Maar in godsnaam niét tijdens de solden! In de maanden januari en augustus vermijd ik angstvallig
elk shopping walhalla. De menigte
uitzinnige mensen waarvan het daar op die momenten krioelt, vind ik ronduit
angstwekkend. Daarbij, ik vind toch nooit mijn goesting in de solden en word automatisch
naar de rekken gezogen waarboven het bordje “nieuwe collectie” prijkt. Ik zie
er ook het nut niet van in om in januari, wanneer ik stiekem al verlang naar de
lente met bijhorende kleedjes en sandaaltjes, nog wintery stuff te gaan kopen. De redenering “ja maar dat is dan al
voor volgend jaar hé” gaat voor mij niet op, sorry.

* Cava
als aperitief? Thanks but no thanks,
ik drink wel een waterke. Of een G&T, als dat in de aanbieding is tenminste.
Cava kan mij, sinds mijn bevalling nu bijna een jaar geleden, echt niet meer
bekoren. Don’t ask me why.


* Ik ga supergraag wellnessen maar met
een massage kan je mij ab-so-luut
niet plezieren. Ik krijg al de rietepetiet
en schopneigingen als er tijdens een pedicure aan mijn tenen geprutst wordt.
Dus ik waag me begrijpelijkerwijze liever niét aan een full-body massage…


* Kleffe
romantiek
is nog zoiets waaraan ik allergisch ben. Voor PJ was het
misschien wennen in het begin, maar nu is hij het al gewoon en is hij denk ik
ook wel blij dat ik niet zo’n vrouw ben die elke avond samen handje in handje
in de zetel wil zitten, romantisch op restaurant wil gaan met tientallen
kaarsjes erbij, strandwandelingen wil maken bij zonsondergang en ga zo maar
verder. Ik heb een hekel aan dat soort morantisch
gedoe. Wat uiteraard niet wil zeggen dat ik niet geniet van time for two met mijn vriend,
integendeel. Maar een gezellig en ongedwongen etentje, samen iets gaan drinken
of naar een concert gaan vind ik véél leuker dan als twee hopeless lovey-doveys rond te dartelen en elke luttele seconde van
de dag samen te willen doorbrengen.


Ieder
zijn meug, dat is in feite de essentie van deze post.

Je hoeft het zeker niet met mij eens te zijn. En als er zo van die dingen zijn
die jij niet leuk vindt en al de rest wel, laat het dan zeker weten!


Love, Josie xo

* Maar de absolutely to-die-for Chanel 2.55 bag, die mag zich altijd spontaan
komen aanbieden hoor, I won’t say no-no
J