Day doo de bop


Een nieuw jaar, nieuwe voornemens, nieuwe uitdagingen, nieuwe dromen (of oude dromen die blijven bestaan). Voor de sportieveling in mij staat een nieuw jaar vooral ook synoniem voor nieuwe loopdoelen.

Die fameuze marathon waarover ik het hier al meermaals heb gehad, ik heb er vrede mee genomen dat ik die voorlopig beter van mijn doelenlijstje schrap. De reden: het zal organisatorisch moeilijk te regelen zijn. OK, ik heb een supergoeie conditie, ben een doorzetter én ik slaag erin om wekelijks twee- tot driemaal een uurtje te gaan lopen. Maar een marathon vergt meer dan dat. Véél meer. En om eerlijk te zijn, zoveel heb ik er niet voor over. Met een fulltime job, een household-to-run en een druk sociaal leven blijft er weinig vrije tijd over. En die tijd, die breng ik liever door met mijn gezinnetje en met de mensen die ik graag zie. Een marathon lopen zou betekenen dat ik vrijwel elke avond na het werk zou moeten gaan sporten. En hoe zalig ik dat ook vind (de ideale uitlaatklep na een drukke dag!), toch ben ik ook heel graag thuis met mijn mannetjes en zou ik onze uitstapjes in het weekend niet kunnen missen…


Dit jaar focus ik me al lopend dus op die 21 kilometer. Een halve marathon is al meer dan goed genoeg, nietwaar? Ik heb na mijn prestatie op de Brussels Marathon in oktober vorig jaar de smaak écht te pakken gekregen, en ik ben vastberaden om in 2014 mijn (toch wel mooie) tijd van 1u58 te overtreffen. Het kan altijd beter, en zo heb ik meteen een mooie uitdaging voor mezelf. Op de agenda staat al met stip de 21 km tijdens De Nacht Van West-Vlaanderen, in de stad die ik tegen dan misschien al mijn “thuisstad” mag noemen. Ook in Brussel begin oktober ben ik zeker weer van de partij, en de In Flanders Fields (Half) Marathon lijkt me een leuke om samen met PJ te lopen – hij is geobsedeerd door de oorlog, ik totaal niet maar ik hou wel enorm van de mooie streek aldaar. En zolang ik nog in Brugge woon (en daarna ook nog hoor), teken ik natuurlijk ook present op de 15 kilometer Dwars Door Brugge in mei. De ideale voorbereiding voor “het echte werk” in juni!

Om mijn loopambities dit jaar waar te maken, heb ik niet zo heel veel nodig. Een fantastische vriend, die met alle plezier van de wereld voor onze kleine aap zorgt zodat yours truly lekker kan gaan lopen, die heb ik al (en ik ben hem daar ontzettend dankbaar voor, dat weet hij wel). Sinds dit weekend beschik ik ook over een gloednieuw paar megafancy running shoes. Ik heb ze al getest en ze geven mij vleugels, ik sta al te popelen om ze morgenavond opnieuw te kunnen aanbinden en een loopke te gaan doen!

Aan goesting en doorzettingsvermogen ontbreekt het mij zeker ook niet. Last but not least heb ik ook nog de juiste muziek nodig om goed te kunnen lopen. Lopen zonder keiluide muziek in mijn oren, sorry maar dat gaat gewoon niet voor mij, remember deze blogpost?

Op de website van running.be las ik welke nummers vaak als favoriete loopschijven worden genoemd. “Don’t Stop Me Now” van Queen is de absolute nummer één, maar dat is zeker niet my cup of tea… Bah. Ook de nummer twee, “Wake Me Up” van Avicii, zegt mij hoegenaamd niks maar dat ligt wellicht aan mij, want ik heb een gloedhekel aan all things Avicii. Geef mij maar een pompende beat zoals de nummer acht, “Voodoo People” van The Prodigy. Zo’n nummer heb ik nodig om te pieken! Het is dan ook een vaste waarde, een ouwe getrouwe zeg maar, in de running playlist op mijn ipod.

Voor wie zelf graag loopt of loopambities heeft dit jaar, en wat inspiratie nodig heeft voor leuke loopnummers, hier een aantal van mijn recente en zéér doeltreffende aanwinsten op mijn ipod:

* “19 – 2000” van Gorillaz. Omdat al dat ge-day-doo-de-bop en ge-na-na-na-na-na-na-naaa nu eenmaal superaanstekelijk is!
* “You & I” van Crystal Fighters: drieënhalve minuut non-stop good vibes & happiness. Who can resist?
* Met “Footloose” in mijn oren loop ik misschien iets minder rechtlijnig dan normaal, maar ’t is wel enorm plezant. Hetzelfde geldt voor “Shake It” van Metro Station.
* In de categorie “Niemand hoort dit graag behalve ik”: The Road Goes On Forever” van High Contrast. Ik kan het niet verklaren maar dit nummer brengt mij regelrecht naar een runners’ high.
* “Bouger Bouger” van Magic System. Want tja, is dit niet gewoon de essentie van lopen?
* Een beetje drama kan geen kwaad. Daarom loop ik o zo graag met Carola’s “Invincible” in mijn oren. Op zo’n momenten durf ik ook al eens meezingen…
* In de categorie “oud maar zeker niet versleten”: “Never Alone” van Two Brothers on the 4th Floor. Blijft na al die jaren knallen as hell.
* Ik ben eigenlijk een beetje een marina en ik ben er trots op. Daarom: “Producelast” van Trancescape, alstublieft!
* Tot slot: “Gangnam Style” van Psy. Schaamtelijk, moi? 🙂

De opmerkelijke lezer die over enige muziekkennis beschikt kan hieruit besluiten dat ik in feite een soort lopende discotheek ben. En ik kan hem/haar geen ongelijk geven. Erger nog, door de fluobandjes met ingewerkte flikkerlichten waarmee ik heden ten dage langs de Brugse Vesten schrijd, lijk ik ook écht een beetje op een lopende discobol. Maar bon, ik ga niet ontkennen dat ik dat eigenlijk best wel fijn vind 🙂

In het Running.be magazine las ik ook nog dat kobaltblauw dé nieuwe modekleur is voor running fashionista’s (of fashionisto’s, die zijn er ongetwijfeld ook). Vergéét dus neon en fluo, something blue is what you really need! Dat is alvast goed nieuws voor mijn voornemen voor 2014 om wat minder roze kleren te kopen! En hét loopgadget van het jaar wordt blijkbaar een high-tech sporthorloge, dat hartslagmeter en gps combineert in één hip en trendy piece of arm candy. Zo eentje in de trant van de knalroze (oops I did it again) TomTom die op mijn wishlist staat. Tijd om dat schatje eens van die lijst te schrappen en rond mijn pols te hangen dus 🙂

Zoals jullie kunnen lezen ben ik volledig, maar dan ook VOLLEDIG, klaar voor een nieuw loopjaar. Of om het met een nummer te formuleren dat al sinds jaar en dag op mijn running playlist prijkt: I’ll be ready!


Wie nu vindt dat ik een enorm slechte muzieksmaak heb, ik ga de moeite niet doen om me te verweren… Ik weet alleen dat dit nummer, en alle andere die ik hierboven opsomde, mij supergoeie running vibes bezorgen. And that’s what counts for me.

Aan alle lopers: maak er een megasportief jaar van!
Aan al de rest: idem dito 🙂
En vergeet niet: no matter how slow you go, you are still lapping everybody on the couch!

En ook dit: day doo de bop, run to the top!!
Love, Josie xo

6 gedachten over “Day doo de bop

  1. Josie, nu heb ik toch een vraag, hoe in godsnaam vind je de tijd om 2 tot 3 keer in de week een uur te gaan lopen? Respect! Doe je dat dan nadat Emil in bed ligt? Want tussen thuiskomen, boterhammetje voor Joanna, zelf eten, nog wat huishouden, Joanna entertainen, bloggen of online shoppen :-D, flesje voor Joanna en haar in bed steken, zou ik niet weten wanneer ik nog moet gaan lopen, laat staan een uur 🙂 Dus het moet wel na babybedtijd zijn, zeg mij dat dat zo is! 🙂

  2. Meestal 2 x per week vlak na het werk, van 18u30 tot 19u30 ongeveer. Dan ben ik net op tijd thuis om Emil nog een nachtzoentje te geven.
    Aangezien ik ga lopen verlies ik geen tijd om me te verplaatsen naar een sportcentrum, achteraf te douchen en dan nog terug te keren naar huis. Dat is wel leuk.
    Op die dagen (en soms ook meer dan 2 dagen per week) gaat mijn vriend hem oppikken in de crèche en neemt hij het volledige "avondentertainment" voor zijn rekening.
    Zelf eten doen we pas nadat Emil in zijn bedje ligt, rond 20u. Dat was voor Emil er was ook al zo.
    De derde keer sporten is dan meestal in het weekend, dan knijp ik er na Emil zijn ontbijt een uurtje tussenuit, dan doet hij meestal nog een ochtenddutje samen met zijn papa, een win-win situatie 🙂
    Was in het begin wat zoeken naar dat ritme en is wel wat geregel, maar lukt nu héél vlotjes. Ik moet daarbij zeker mijn vriend bedanken want zonder hem lukt dat dus gewoon niet!
    Ik zou ook perfect kunnen gaan sporten na babybedtijd hoor, maar ik doe het liever ervoor. Dan ben ik na 20u op mijn gemak en kan ik nog wat van de rust genieten.

  3. Emil is na een drukke crèchedag meestal stikkapot, dus veel kunnen we niet meer doen als we ermee thuiskomen rond 18u20. Een beetje spelen en in bad, dan eet hij rond 19u een stuutje met melk zodat hij om 19u30 naar dromenland kan.
    Soms wringt dat omdat we hem zeer weinig zien overdag. Maar dat is nu eenmaal zo en dat maken we ruimschoots goed in de weekends! Zolang het kindeke tevreden is en de vrolijke lachebek blijft die hij is, ga ik ervan uit dat alles perfect is zoals het is 🙂

  4. Hier ook, 9 op de 10 keer thuis komen met Joanna die al diep in dromenland ligt in haar autostoel 🙂 Als we ze er dan uithalen moet ze eerst een boterhammetje want ze trekt het niet tot flesjestijd, tis nogal een boeferke. Ofwel samen met ons als we ook boterhammen eten, ofwel terwijl wij koken. Dan nog beetje spelen en/of in bad, flesje en in bed. De tijd is kort hé, zo in de week…
    Hier het "nadeel" dat ik naast de onthaalmoeder werk en dus bijna altijd Joanna's chauffeuse van dienst ben, mijn vriend moet naar Aalter dus dat is maar logisch, maar hij springt wel in wanneer nodig, als ik eens langer moet werken of ergens naartoe moet. Maar niet omdat ik ga sporten want ik ben dus ergens in de loop van mijn tienerjaren mijn sportiviteit van vroeger langzaam maar zeker verloren, mede door een rugletsel op mijn 14de waardoor ik enkel nog mocht fietsen, zwemmen en wandelen :-s Ben wel altijd blijven dansen tot 2 – 3 jaar geleden, maar lopen is soooooo not my thing. Al een paar keer opnieuw geprobeerd, maar meestal met pijnlijke gevolgen (enkels, knieën, rug, direct overbelast, peesontstekingen en zo) door dat rugletsel én mijn extreem zwakke gewrichten. Verder ben ik in de fleur van mijn leven hoor 😉
    Dusssss ik houd het bij pilates of BBB lessen in het lokaal fitnesscentrum en bij dezen het mooie voornemen om dat volgende week weer op te nemen na de winterbreak. Het staat neergeschreven, dus nu kan ik er niet onderuit!
    Keep on running!! Leuk dat je er zo van kan genieten!

  5. ik werk ook vlakbij de crèche, die dan ook nog eens vlakbij huis is (nog een paar maandjes want vanaf de zomer zal ik wat verder moeten rijden naar huis, maar dat geeft niet). dus het is voor mij ook heel gemakkelijk om emil te gaan oppikken na het werk. maar ik heb mijn looptoertjes nodig en pj weet dat heel goed, dus we regelen dat zo 🙂
    lopen is idd niet voor iedereen weggelegd; ik begrijp dat velen het saai vinden of er blessures van krijgen. het is kwestie van de sport te vinden die best bij je past hé!
    ik kijk al enorm uit naar het lengen van de dagen en de lente. dan neem ik na het werk de buggy (met emil erin natuurlijk) en maken we een zalige wandeling tot aan zijn avondeten. win-winsituatie want kindje blij en jij hebt ook je portie beweging gehad! 🙂
    x

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: