Tags

, , , , , ,

Ik ben vandaag volledig uitgerust en relaxt aan de werkweek begonnen (en ik ben nochtans niet aan maandagen). Dat heb ik te danken
aan de combinatie van mijn geweldige vent + de meter van Emil (aka the BFF).

’t Zit zo:
het meetje wilde graag eens een weekendje voor onze kleine zorgen. Zo gezegd, zo
gedaan – daarvoor is ze tenslotte z’n meter, nietwaar? Een datum werd geprikt
en dit weekend was het van dattem.

Enter: een
zee van tijd voor PJ en mezelf.
As in:
tijd die we anders nauwelijks (zeg maar gerust “niet”) hebben in het weekend,
omdat we dan graag leuke dingen doen met ons drietjes in plaats van ons bezig te houden met andere “dingen”.
Tijd die ik, moesten we gewoon thuisgebleven zijn terwijl Emil gezellig met z’n
meetje aan ’t ravotten was in het zwembad, nuttig zou besteed hebben aan al die
“dingen”. Zoals daar zijn: ruiten kuisen (je kan er bijna niet meer door kijken,
’t is echt gênant aan ‘t worden), badkamer poetsen (ik vrees dat ik het kalk
nooit meer van die kraan ga krijgen, en net daarom blijf ik het ook alsmaar
uitstellen), stof afdoen (ik kan mijn naam schrijven in het stof op al onze
kasten en voor een netheidsfreak als ik betekent dat een echt dieptepunt), en
ga zo maar verder. Enough things to do on
that to-do-list!

Maar. Want
nu komt dus de “maar”.

Daar
stak die vent van me een stokje voor. Zeg maar een ferme stok. En maar goed ook.
Die vent kent intussen de aard van het Josie-beestje en weet maar al te goed
dat ik mezelf geen seconde rust en ontspanning gun wanneer ik thuis ben – of ik
zou al heel erg ziek en mottig moeten zijn, en dan nog
(tijdens mijn weeën heb ik nog staan stofzuigen en een waske gedraaid, that says it all I guess). En dus vond hij het een
veel beter idee om samen, lekker met z’n tweetjes, naar de sauna te gaan. Hij
heeft mij heel eventjes moeten overtuigen, deels omdat ik met die gigantische
to-do-list in m’n hoofd zat, en ook omdat ik niet iemand ben die uren aan een
stuk in de sauna kan zitten zweten en puffen zonder dat ik het redelijk spaans benauwd
krijg. Maar het vooruitzicht op een
namiddagje hemelse rust en een zen-relaxruimte om u tegen te zeggen, waar ik op
mijn dooie gemak mijn krantje en al m’n opgespaarde boekskes van een paar weken zou kunnen lezen, trok mij over de
streep.
So off we went.

Packing my stuff for a relaxing spa afternoon…

Het
decor voor onze relax-namiddag was Thermae
Boetfort in Melsbroek (Sellaertstraat 42).
PJ en ik gaan geregeld samen naar
de sauna (veelal naar Villa Aqua in Oostende of Hezemeer in Laakdal, al was dat
ondertussen ook al geleden van voor mijn zwangerschap) maar in Boetfort waren
we nog nooit geweest. En ik moet zeggen: onze
verwachtingen werden ruimschoots overtroffen en deze sauna staat vanaf nu
bovenaan onze favorietenlijst.
De reden hiervoor? Simpel hoor: veel en propere
sauna’s, heel fijn en sprookjesachtig kader (een waar prinsessenkasteel, welke vrouw vindt dat nu niét leuk?!),
lekker eten, en bovenal hééééérlijk rustig. En daar doe je het uiteindelijk
toch voor? Het was er zelfs zo rustig
dat ik in slaap ben gevallen
in de relaxruimte terwijl PJ in het stoombad zat
(ik doe dat niet graag). Ik kan het niet meer precies zeggen, maar ik denk dat
het geleden was van in het prille begin van mijn zwangerschap dat ik overdag
nog eens een dutje gedaan had. Om maar te zeggen: ik had het waarschijnlijk wel eens
nodig nu. Al geef ik dat niet graag toe, ah neen!

Het mooie kader van Kasteel & Thermae Boetfort
Volledig
zen reden we daarna terug richting Gent want het was na al dat zweten hoog tijd
voor een lekker apero’ke. Place to be:
Café De Zoo (een van mijn favorieten in Gent, Oudburg 2) voor een verfrissende,
welverdiende gin tonic (die mij ook snel naar het hoofd steeg, trouwens, hihi).

Daarna sloten we onze quality time af met een overheerlijke dinner for two (onze vaste maandelijkse traditie sinds we Emil hebben) bij Al Castello – zoals
al zo vaak gezegd de lekkerste Italiaan in Gent, de pizza’s daar zijn
onbeschrijflijk lekker, ik ga het echt nog lang blijven zeggen hoor. Ik kan dus iedereen aanraden om dit etablissement eens
een bezoekje te brengen. Diep zal je ervoor niet in je buidel moeten scharten,
want ’t is er werkelijk spotgoedkoop.

Achteraf
reden we met ons buikje rond terug naar Brugge voor een nachtje zonder onze
kleine prot – ook al zien we dat kleine mormel doodgraag, ’t is altijd leuk om
te gaan slapen met het gedacht dat je kan uitslapen. Hoewel, we zijn dan toch
altijd vroeg wakker (damn you bioritme!). Gisterenmorgen dus ook, maar dat
gaf ons tijd om ons huis-in-aanbouw nog eens te gaan bekijken/bewonderen voor
we Emil terug gingen oppikken bij zijn meter.

En dat
huis, awel, dat ziet er al bijzonder goed uit. ’t Gaat enorm vooruit, en ik begin
al stilletjes te dromen van taferelen van mijn twee mannen ravottend in de tuin
daar
… Mooie vooruitzichten, I love it
J
Met de gevelsteen ervoor ziet het er “net echt” uit, niet?
 
Voorlopig nog geen dak boven ons hoofd, maar er wordt naarstig aan gewerkt…
Den trap
Den overloop boven
Deze voorlopig nog vrij schamele ruimte wordt binnenkort MIJN DRESSING!!! De leukste plaats van het hele huis dus 🙂

Onze voorkant
Het spreekt
dus voor zich dat ik goedgemutst aan de nieuwe werkweek kon beginnen. Hopelijk jullie
ook allemaal! Hoewel, wij zitten wel met een zieke kleine Emil nu. Koortsig, slijmpjes,
hoesten, beetje trunten… De
typische kwaaltjes van crèchebaby’s, daar hebben we inmiddels mee leren leven. Maar gelukkig hebben mommy & daddy hun
portie ontspanning en we-time gehad
dit weekend. We krijgen dat mormeltje er dus wel gauw weer bovenop!
Get well soon my pretty baby boy!
Love,
Josie xo