Tags

Vorig jaar
ging PJ op business trip naar Washington. Ik ben zwaar verslaafd aan Victoria’s
Secret – voorlopig nog niet bij ons te verkrijgen, boehoe, maar misschien wel
joehoe voor mijn portemonnee.
Dus ik zag mijn kans schoon om ventlief een
crèmeke, lotion, spray, onderbroek, beha of whatever met het VS-logo erop te
doen meebrengen. Om hem een handje te helpen, kwestie dat hij geen mal figuur
zou slaan in de winkel, stelde ik op voorhand een uiterst gedetailleerde
wishlist samen (inclusief foto’s!). Het was de bedoeling dat hij daaruit dan één
item zou kiezen voor zijn vrouwtje, die op dat moment zwanger was en vond dat
ze dat dus wel verdiende.


Aangezien
meneer geen goesting had om op zijn laatste dag (waarom stellen ze dat shoppen
toch altijd uit tot op het einde, die mannen?) lang in die winkel rond te tsjoolen met mijn lijstje, gaf hij het
gewoon aan de eerste beste verkoopster met de laconieke mededeling: I want it all, miss, so go get it please. Dat
was helemáál niet mijn bedoeling, maar het spreekt voor zich dat hij na die
week Washington héél goed thuisgekomen is.
Vooral omdat hij ook nog even
een pitstop gemaakt had in de Apple Store en een nieuwe knalroze ipod mee had (ik had maar
een héél klein beetje geklaagd dat mijn oude wat versleten was hoor). En ook
nog een verse fles van mijn lievelingsparfum Aqua Di Gioia. Ja, that guy does know how to please me. Dat
mag ook al eens gezegd worden, vind ik.


Sindsdien
is mijn eerste gedachte als PJ op business trip vertrekt: cadeautjes, yesssssss!
Het is sterker dan mezelf, maar het
is de schuld van die mooie felroze tas met al dat moois erin, die ik vorig jaar
na Washington in ontvangst mocht nemen:


Deze week ging
PJ voor 4 dagen op werktrip naar Budapest. Ik had deze keer, wegens tijdsgebrek
en wegens helaas geen VS-store in een straal van 100km, geen lijstje opgesteld.
Maar toen hij mij gisterenmorgen, zijn laatste dag daar, whatsappte met de verrassende vraag “Waar is de winkelstraat hier
ergens, schat?” maakte ik een klein vreugdesprongetje.
Vergezeld van een gilletje.
Nu ja, eigenlijk een luide gil.


Vermits ik
vorige maand όόk ging citytrippen in Budapest, maar dan voor mijn eigen plezier
met the BFF (al denk ik dat mijn vent onder het mom van “networking” langer in
de cafés heeft rond gehangen dan ik, doch dit geheel terzijde), ken ik de stad
vanbinnen en vanbuiten. Of neen, ik mag niet overdrijven: weet ik waar de
voornaamste winkelstraat gelegen is. En dat was toevallig niet ver van meneer
zijn hotel. Wat zeg ik, ’t was er vlak achter. Van een gelukkig toeval
gesproken.


Hij moest
met andere woorden niet ver terten naar de winkelstraat, waar hij alle HUFs die hij nog over had
vervolgens kon opdoen aan cadeautjes voor het geliefde thuisfront. In
cadeautjes kiezen is PJ niet zo goed. Ze kopen
wel hoor, maar kiezen verloopt iets
moeizamer. Misschien is het wel omdat hij schrik heeft om iets te kopen wat ik
niet mooi ga vinden –ik ben nochtans niet zo’n moeilijke, vind ik… Maar hij
heeft in de plaatselijke H&M een supercoole tenue uitgekozen die onze
kleine prot als gegoten past, en die ik zelf όόk zou gekocht hebben.
Zie hem
eens glunderen:


Nu kan je
wel zeggen: ja maar ja, dat is een cadeau voor de kleine, niet voor jou. Ben je
daar dan wel blij mee? Het antwoord is ja. Volmondig jaaaaaaa! Sinds ik mama
ben, word ik niet alleen mega-excited wanneer ik voor mezelf iets leuks kan
shoppen of in ontvangst mag nemen, maar ook als ik Emils kastje kan vullen met nieuwe stukken.
Dus ja, ikke
blij.


And there’s even more. Want natuurlijk had PJ ook aan mij
gedacht. Ik had meermaals gezegd dat hij voor mij niks moest meebrengen. Maar
wellicht had hij toch een beetje schrik dat ik anders boos zou zijn. Misschien
wel terechte schrik, maar dat is eigenlijk zijn eigen schuld want sinds de
Washington goodie bag heeft hij zichzelf opgezadeld met waaaaay too great expectations from the lady
J


Gevolg is
dat ik er dus een nieuwe aanwinst bij heb in mijn badkamerkast, zijnde een
heerlijke Clinique gezichtsreinigingsmelk (voor wie het interesseert: Clinique Liquid Facial Soap Mild, voor gemengde huid ). Volledig zelf gekozen, ik heb hem hier
geen tips voor gegeven, maar laat Clinique nu net een van mijn favoriete merken
zijn.
Oh yes, he knows me very well… Ofwel
heeft hij een goed gokje gewaagd, kan ook best zijn.

De obligate
XL Toberone, die was natuurlijk ook van de partij. Die lust hij zelf eigenlijk
liever dan ik, dus hij heeft hier een beetje uit eigenbelang gehandeld. Maar ’t
is hem van harte gegund, de schat. Want ne vent die volledig ongevraagd (allee,
niet volledig want ik had misschien wel een paar héél kleine hints gegeven,
zoals Emils kledingmaat) met cadeautjes naar huis komt, die mag al eens een
lekker chocolaatje eten, nietwaar?
Love, Josie xo