Tags

, ,

Net zoals
er veel dingen zijn waarvan andere mensen gek zijn en ik begin te kokhalzen
(zie eerdere blogpost), zijn er ook zaken die mij ontzettend blij maken en
waarvan anderen spontaan – excusez-moi
le mot
– ’t schijt krijgen. Ik som ze even op…


Wortels all day long: tijdens mijn zwangerschap kreeg ik
geen wortel door mijn strot (damn you
hormones!
), maar nu knabbel ik ze opnieuw lustig de hele dag door. Op het
werk zorgde dat vroeger al eens voor rare blikken van mijn overwegend
mannelijke collega’s (de meeste mannen redeneren namelijk als volgt: wortels
zijn voor konijnen en water is voor vissen), maar nu kijkt niemand meer op van
mijn keuntjestussendoortjes.


Veggie food: tofu, quorn, tempeh, seitan,
groenteburger,… Mijn vriend begrijpt niet dat ik dat kan eten zonder in
tranen uit te barsten (net zoals de meesten onder jullie wellicht), maar ik
vind het overheerlijk. Who
needs meat if you have the veggie shizzle anyway?

Vroeg opstaan: met een baby in huis ben ik sowieso
vroeg uit de veren, en ik vind dat to-taal niet erg. Het gebeurt zelfs vaak dat
ik voor Emil up and running ben; ik
vind 6u nu eenmaal een wreed schoon uur om op te staan en onze kleine meneer
slaapt meestal nog een uurtje langer. “The
early bird catches the worm” is een van mijn vele mantra’s – maar lang niet
iedereen gaat daarmee akkoord, dat besef ik:
 
Sporten: veel mensen hebben er een
bloedhekel aan, ik sta telkens te popelen om een uurtje te kunnen gaan lopen of
70 baantjes te gaan trekken. Het is simpel: zonder sport kan ik niet
functioneren.

Vlaamse schlagers: op een feestje ben ik de eerste om
Willy Sommers, Sam Gooris, Bart Kaël en consoorten te gaan aanvragen bij de DJ.
En die vervolgens van begin tot einde foutloos mee te kwelen. Of ik me daarvoor
schaam? Neen hoor, waarom zou ik? Geef toe, van een lied als “Laat de zon in je
hart” kán je toch niet anders dan vrolijk worden?


Astrid in
Wonderland:
you love her or
you hate her
… Ik vind haar totally
amaaaaaazing & out-of-control awesome.
En
ik ben niet te beroerd om toe te geven dat ik trouw haar avonturen volg op
WijfTV. En die van De Lau ook, of course!

Afwassen: wij hebben in ons appartementje
sowieso geen plaats voor een vaatwasmachine, dus ik moét wel afwassen. En dat
vind ik ab-so-luut niet erg. Ik vind het ontspannend, het werkt voor mij zowaar
therapeutisch na een werkdag. Eventjes tot mezelf komen achter de pompbak, met
m’n pollen in het sop. Yep, my boyfriend
is one very lucky man!

Strijken: idem dito, ook hiervan kom ik tot
rust. Plus, het is ideaal om intussen al mijn opgenomen series te bekijken. Multitasken,
weetjewel, datgene waar wij vrouwtjes goed in zijn.

Zo hoog mogelijke hakken dragen, zelfs al doen mijn voeten er een
beetje (of heel veel) pijn van. Zelfs dán vind ik het nog leuk. Mijn voeten
zijn al zodanig misvormd van al die talons
dat ik op platte schoenen niet meer deftig kan gaan zonder te struikelen. Die hoge
hakken, da’s gewoon een deel van mezelf. Laat mij bij wijze van afsluiter nog eens een fantastisch vrouwmens citeren: