Tags

, , , , , , , ,

In
navolging van de rubriek “As we speak” op talesfromthecrib.be,
een van m’n favoriete blogs (schrijfster Lilith heeft dit op haar beurt opgepikt via “Currently” op sometimessweet.blogspot.be,
another great one from overseas), lanceer ik hier nog een nieuw rubriekje.

Ik doop het WHATSUP?

De titel
verklaart zichzelf wel, denk ik. So
let’s get this started!

Wat ik lees:
momenteel… veel
te weinig. Sinds de geboorte van Emil bijna 9 maand geleden heb ik hooguit 3
boeken uitgelezen, terwijl dat er vroeger minstens eentje per maand was. Maar
bon, de reden is voor de hand liggend en ik ga er absoluut niet over klagen. En
ik kan zeggen: het betert gestaag. Hoe meer bedreven ik word in de kunde van
het mama-zijn, hoe meer tijd ik ’s avonds na een drukke dagtaak overhou om me
nog even lekker in de zetel (enfin, meestal is ’t het bedje hoor) te nestelen
met een goed boek. In de zomer heb ik “En
uit de bergen kwam de echo” van Khaled Hosseini
gelezen. Ik was grote fan
van zijn vorige 2 bestsellers en ook deze heeft me van m’n sokken geblazen en
heel vaak tranen in de ogen gegeven. Daarna ben ik begonnen in “Friends and Rivals” van Tilly Bagshawe.
Dit ontspannende verhaal vol intriges hoort thuis in de categorie (volgens
sommigen “utterly brainless” but I dare to disagree) chicklits, maar ter compensatie lees
ik het wel in het Engels! Leuk verhaal, daar niet van, maar nogal langdradig en
daardoor lukt het me niet om eens stevig door te lezen. En zo komt het dat ik al
2,5 maanden bezig ben en ocharme nog maar aan pagina 150 van de 450 geraakt
ben. Maar ik zet door! Want op het nachtkastje ligt de opvolger al te blinken: Mo Hayders nieuwste, “Poppenspel”. Ik
schreef er eerder al over, en ik kan echt niet wachten om erin te beginnen
lezen (én te gruwelen). Maar eerst dus nog effe mijn wijvenboekje verslinden!

Waar ik naar kijk:
op AchtTV volg ik “Girls”, een heerlijke serie over een
groepje New Yorkse twintigers. Ik zie het een beetje als “Gossip Girl” maar dan
met gewone meisjes (mét rondingen en zo, écht!). Verder kijk ik vooral online series
via cucirca.com. Momenteel ben ik zwaar
into “Modern Family”, meer dan terecht bekroond met vele Emmy’s wegens
een van de beste en grappigste series ever
made
– geen enkele discussie mogelijk, ik lig keer op keer strijk (zie fragmentje hieronder). Ik
wissel af met “Army Wives”, vooral
dan wanneer ik zin heb om eens een lekker potje te bleiten want ik slaag er
nooit in om het droog te houden bij die serie.


Waar ik naar luister: ik hoor vaak liedjes waarvan ik bij
de eerste luisterbeurt denk: dit nummer is me werkelijk op het lijf geschreven!
Wegens de uitstekende combinatie girly + poppy + happy + nice beat. Ik had dat
bijvoorbeeld een aantal maand terug met “Gun” van Chvrches, en een jaar geleden
met Martin Solveigs superaanstekelijke “The Night Out”. En nu heb ik het met
het nummer “Rikki” van Blende: instant
happiness! Verder luister ik dezer dagen ook vaak naar het nieuwe album van Editors, “The Weight Of Your Love”. De reden
is punt 2 van het onderdeel “plannen” verder in deze rubriek. Ik kweel namelijk
graag mee tijdens een concert en dus ben ik nu druk bezig om teksten te
memoriseren tegen 2/11!

Instant happiness:

 

Wat ik eet:
recent postte ik
nog dat ik een beetje de gluten in
het oog hou, en dat doe ik as we speak nog
steeds. Want ik voel me er supergoed bij. Verder eet ik weer veel noten. Ik lust alle soorten, het liefst
van al macadamia’s, cashews en paranoten.
Ik heb ze een tijdje in mindere mate gegeten, maar voor een
vegetariër/flexitariër als ik zijn ze sowieso een must voor een evenwichtig
voedingspatroon. Een handvol noten, daar geniet ik veel meer van dan van pakweg een
marsreep uit de snoepautomaat – vertelde ik al dat ik een beetje gek ben? Als
ik dit zie, begint het kwijl me spontaan uit de mond te lopen:


Verder
verlekker ik me nu al op de overheerlijke lasagna
die PJ dit weekend gaat maken wanneer onze vrienden op bezoek komen. Die van mijn
mama is onovertroffen, maar ik moet zeggen dat PJ er ook heel veel van bakt.
Dit weekend staat ze dus weer op het menu, en ik weet nu al dat ik me ga
overeten. En ik kijk er zooooo naar uit!


Wat ik plan: een uitstapje naar Boudewijn Seapark in een van de komende
weekends. Wegens quasi neffest ons deure,
en Emil wordt mega-excited wanneer hij diertjes ziet (allee, eigenlijk wordt
hij blij en wild van alles, niet normaal hoeveel dat kleintje lacht en kraait). En ja, ook omdat
moedertje hier graag nog eens naar de dolfijnen- en zeeleeuwenshow wil gaan
kijken, ik zal het maar meteen toegeven… In de categorie “kinderloze avondjes
met z’n tweetjes” liggen er 2 tickets klaar voor Editors op 2 november in Antwerpen. Oh yes mommy & daddy, they still rock!

Wat me bezighoudt: de bouw van ons huis is gestart begin september en op een kleine 2
maand is het verdorie al goed opgeschoten! Het wordt nu echt wel héél concreet
en ik begin al te dromen van ons gezellige leventje op den buiten (a.k.a.
Wijnendale, deelgemeente van Torhout, de heimat van m’n vriend) vanaf volgende
zomer, als alles zo vlot bijft lopen als nu. Al moet ik eerlijkheidshalve toegeven
dat ik niet veel tijd heb om er echt “mee bezig” te zijn, dat is vooral PJ’s verdienste.
Ik hou me vooral bezig met ons klein
protje
. Die is intussen al een ferme prot geworden van bijna 9 maand. De
laatste weken heeft hij een echte groeischeut gehad, ’t is een flink brokje
vlees geworden. Met een klein superschattig tonneke. En met héél veel leven in.
Ik wacht vol spanning op de dag dat hij begint te kruipen of – als hij van plan
is het kruipen over te slaan, wat gezien zijn ADHD-trekken niet verwonderlijk
zou zijn – direct te lopen. Ik probeer hem te stimuleren op alle mogelijke manieren:
hem lokken met verleidelijk kleurrijk speelgoed, hem tegen de salontafel laten
rechtstaan,… Voorlopig wil het nog niet lukken. Moeder moet nog een beetje
geduld hebben!
I proudly present: de voorkant van ons huis:


 


De achterkant:


 



 


Ze zijn zelfs al bezig aan de gevelsteen! Damn this goes fast…


 



 


Lots of love, Josie xo