Tags

,

Onlangs was
ik op de sukkel met m’n spijsvertering. Ik had een flinke eetlust zoals gewoonlijk,
daar niet van – ik kan eten als een paard, weet je. Van misselijkheid en braakneigingen
had ik al zeker geen last (al waren er toch wel weer die dachten dat ik zwanger
was zeker?! tsss…). Maar van zodra ik iets
(eetbaar, weliswaar) in m’n mond stak, zat ik met “pufkes”
. En wat is er gênanter
dan van die ongewenste geluidjes die uit je mond ontsnappen wanneer je in een
vergadering zit met een klant, zodat je keihard moet gaan doen alsof het niet
van jou kwam… Juist ja: bitter weinig!

Enfin, een
check-up bij de dokter bracht geen raad over wat de oorzaak kon zijn van mijn
transformaties tot “opgeblazen ballon”. Ik merkte wel dat het fenomeen zich
vooral manifesteerde na het eten van brood, pasta en koekjes. Als
gezondheidsfreak ben ik nogal op de hoogte van hedendaagse
gezondheidskwaaltjes, en ik vermoedde dat het wel eens te maken kon hebben met
gluten. Niet zozeer de fameuze glutenintolerantie
waarover je tegenwoordig zoveel hoort en leest. Wél de moeite die mijn lichaam moet
doen om die sloebers van een gluten af te breken en ze te doen verdwijnen uit
mijn lijf.
En dus nam ik het moeilijke (en toch wel nobele, vind ik van
mezelf) besluit om brood (ik ben er dol op in alle mogelijke kleuren en vormen,
geef mij een droge stuut en je krijgt
van mij gegarandeerd een very big smile
in return) en andere glutenhoudende voeding zoveel mogelijk van mijn menu te
schrappen. Gewoon, om eens te kijken wat het zou geven, meer niet.


Mijn
ontbijt heb ik niet aangepast want dat was al glutenvrij: plattekaas met een
zadenmengeling en een kiwi. Ja, dat vind ik enorm lekker en daarvoor spring ik dus zowaar mijn bedje uit ’s morgens
J Maar waar mijn lunch vroeger steevast uit heerlijk belegde bruine bokes bestond, smul ik’s middags tegenwoordig
van een lekkere homemade salade
met véél groentjes, iets van kip of vis en
wat (glutenvrije!) quinoa, bulgur of iets soortgelijks, kwestie van ook de nodige
koolhydraten binnen te spelen en mijn lichaam geen essentiële voedingsstoffen
te ontzeggen. Koekjes en gebak eet ik zelden, en mijn avondmaal blijft zoals
het was want aardappelen bevatten geen gluten, en pasta ga ik er niet voor
laten want ik eet dat hooguit eens per week. Ik eet het supergraag maar mijn
vriend is niet zo’n pasta-lover, en wij vrouwen offeren ons nu eenmaal altijd
op, nietwaar? (ahum)

Ik wil maar zeggen dat ik nu niet extreem
en angstvallig álle gluten ga vermijden
. Lasagne is en blijft mijn top-of-the-bill lievelingsgerecht, en een
lekker taartje (mét slagroom aub!) kan er op tijd en stond ook nog bij – zό gek ben ik niet hoor,
wees gerust! Maar ik geloof wél in de
mogelijke weldaden van een glutenarm dieet.
Ik probeer er dus een beetje op
te letten, al is het niet gemakkelijk want er zijn zoveel voedingsmiddelen die
gluten bevatten! Anderzijds is er ook massaal veel gezonde kost waarin ze niét
verborgen zitten, er is keuze te over. En ik heb als gezondheidsfreak het geluk
dat ik gezond eten niet als een opgave maar als een enorm plezier, ja zelfs als
een privilege, beschouw. Ik klaag dus niet, lieve lezer
J

Eventjes
meegeven dat ik dit helemaal niét doe om kilootjes te verliezen, want dat heb
ik niet nodig. Maar voor wie toch wat wil afvallen kan een beetje op de gluten
letten geen kwaad denk ik, want verdikken doe je er niet van. En wie denkt dat
je je slap voelt als je geen brood en consoorten meer naar binnen speelt (ik
dacht het eerst ook hoor, dat ik geheid van mijn stokje zou gaan), kan ik
geruststellen. Ik heb méér energie dan
vroeger omdat mijn lichaam veel minder moeite moet doen om te verwerken wat ik
naar binnen speel.
Het loont dus zeker om het eens te proberen.

Trouwens, een leuke website die ik
hierover ontdekt heb is http://www.glutenista.com,
met allerlei weetjes en tips voor
een zo glutenarm mogelijk bestaan. En ik vind de term “glutenista” ook gewoon
leuk gevonden. Het geeft een blingbling
bijklank aan iets wat door velen (onterecht!) als saai en smakeloos wordt
beschouwd
J

Om deze
anders nogal duffe blogpost wat op te leuken, hier nog enkele plaatjes… Van
Emil, die uiteraard niét hoeft te letten op de gluten. Hij heeft ze op zijn
jeugdige leeftijd broodnodig om flink te groeien en veel sloeberstreken uit te
halen…

 
En dan nog eentje om het af te leren, vooruit. Omdat ik maar al te goed besef dat ik met mijn “glutenvrije fixatie” weer maar eens meesurf op een van de vele gezondheidshypes van tegenwoordig…
 
 
Love, Josie xo